Charles Gounod
Je voudrais bien savoir quel était ce jeune homme, Ik zou graag willen weten wie die jongeman was,
Si c'est un grand seigneur, et comment il se nomme? of hij een groot heer is, en hoe hij heet.
Eut, en souvenir de sa belle, ter herinnering aan zijn geliefde,
Une coupe en or ciselé! een bokaal van gedreven goud!
Il avait bonne grâce, à ce qu'il m'a semblé. Hij had een mooie houding, zo leek het mij toe.
Nul trésor n'avait tant de charmes! Geen schat had zoveel bekoring!
Dans les grands jours il s'en servait, Op grote dagen gebruikte hij hem,
Et chaque fois qu'il y buvait, en elke keer dat hij eruit dronk,
Ses yeux se remplissaient de larmes! vulden zijn ogen zich met tranen!
Quand il sentit venir la mort, Toen hij de dood voelde naderen,
Etendu sur sa froide couche, uitgestrekt op zijn koude bed,
Pour la porter jusqu'à sa bouche om hem naar zijn mond te brengen
Sa main fit un suprême effort! deed zijn hand een laatste, uiterste inspanning!
Je ne savais que dire, et j'ai rougi d'abord. Ik wist niet wat te zeggen, en eerst bloosde ik.
Et puis, en l'honneur de sa dame, En toen, ter ere van zijn dame,
Il but une dernière fois; dronk hij een laatste maal;
La coupe trembla dans ses doigts, de bokaal beefde in zijn vingers,
Et doucement il rendit l'âme! en zachtjes gaf hij de geest!
Les grands seigneurs ont seuls des airs si résolus, Alleen grote heren hebben zo'n vastberaden houding,
Avec cette douceur! samen met zo'n zachtheid!
Allons! n'y pensons plus! Kom! Laat ik er niet meer aan denken!