Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Пускай погибну я, но прежде Laat mij vergaan, maar eerst
я в ослепительной надежде roep ik, in verblindende hoop,
блаженство темное зову, een donkere gelukzaligheid aan,
я негу жизни узнаю! ik zal de zoetheid van het leven leren kennen!
Я пью волшебный яд желаний! Ik drink het toverwoeste gif van het verlangen!
меня преследуют мечты! dromen achtervolgen mij!
Везде, везде передо мной Overal, overal voor mij staat
Мой искуситель роковой! mijn noodlottige verleider!
Везде, везде, он предо мною! Overal, overal is hij voor mij!
Нет, все не то! Начну сначала! Nee, dit is allemaal verkeerd! Ik begin opnieuw!
Ах, что со мной! я вся горю! Ach, wat overkomt mij! Ik sta helemaal in vuur en vlam!
Не знаю, как начать... Ik weet niet hoe ik moet beginnen...
Теперь я знаю, в вашей воле Nu weet ik dat het in uw macht ligt
Меня презреньем наказать! mij met verachting te straffen!
Но вы, к моей несчастной доле Maar als u voor mijn ongelukkige lot
Хоть каплю жалости храня, ook maar een druppel medelijden bewaart,
Вы не оставите меня. zult u mij niet in de steek laten.
Сначала я молчать хотела; Eerst wilde ik zwijgen;
Поверьте, моего стыда geloof mij, van mijn schaamte
Вы не узнали б никогда, zou u nooit iets hebben geweten,
Никогда!.. nooit!..
О да, клялась я сохранить в душе O ja, ik had gezworen in mijn ziel te bewaren
Признанье в страсти пылкой и безумной! deze bekentenis van vurige, waanzinnige hartstocht!
Увы! не в силах я владеть своей душой! Helaas! Ik heb geen macht om mijn eigen ziel te beheersen!
Пусть будет то, что быть должно со мной! Laat gebeuren wat met mij gebeuren moet!
Ему признаюсь я! Смелей! Он все узнает! Ik beken het hem! Wees moedig! Hij zal alles weten!
Зачем, зачем вы посетили нас? Waarom, waarom kwam u ons bezoeken?
В глуши забытого селенья In de uithoek van een vergeten dorp
Я б никогда не знала вас, zou ik u nooit hebben gekend,
Не знала б горького мученья. noch deze bittere kwelling hebben gekend.
Души неопытной волненья De onrust van een onervaren ziel,
Смирив, со временем, (как знать?) met de tijd bedaard (wie weet?),
По сердцу я нашла бы друга, had ik wellicht een vriend naar mijn hart gevonden,
Была бы верная супруга was ik een trouwe echtgenote geweest
И добродетельная мать... en een deugdzame moeder...
Другой! Нет, никому на свете Een ander! Nee, aan niemand ter wereld
Не отдала бы сердца я! zou ik mijn hart hebben gegeven!
То в Вышнем суждено совете, Het is in de hoogste raad beschikt,
То воля неба: я твоя! het is de wil van de hemel: ik ben van u!
Вся жизнь моя была залогом Mijn hele leven was een onderpand
Свиданья верного с тобой; van een zekere ontmoeting met u;
Я знаю: ты мне послан Богом ik weet het: u bent mij door God gezonden,
До гроба ты хранитель мой. tot aan het graf bent u mijn beschermer.
Ты в сновиденьях мне являлся, U verscheen mij in dromen,
Незримый, ты уж был мне мил, ongezien was u mij al dierbaar,
Твой чудный взгляд меня томил, uw wonderbare blik kwelde mij,
В душе твой голос раздавался. uw stem weerklonk in mijn ziel.
Давно ... нет, это был не сон! Lang geleden... nee, het was geen droom!
Ты чуть вошел, я вмиг узнала... Het ogenblik dat u binnentrad, herkende ik u meteen...
Вся обомлела, запылала, ik werd helemaal flauw, ik vlamde op,
И в мыслях молвила: вот он! en in gedachten zei ik: daar is hij!
Вот он! Daar is hij!
Не правда ль! Я тебя слыхала... Is het niet zo! Ik heb u gehoord...
Ты говорил со мной в тиши, u sprak met mij in de stilte,
Когда я бедным помогала, toen ik de armen hielp,
Или молитвой услаждала of met gebed de angst
Тоску волнуемой души? van mijn onrustige ziel verzachtte?
И в это самое мгновенье En op dit allereerste ogenblik,
Не ты ли, милое виденье, was u het niet, lieflijke verschijning,
В прозрачной темноте мелькнул, die in de doorschijnende duisternis opflitste,
Приникнув тихо к изголовью? en zich stil naar mijn hoofdkussen neeg?
Не ты ль с отрадой и любовью Was u het niet die, met vreugde en liefde,
Слова надежды мне шепнул? mij woorden van hoop influisterde?
Кто ты, мой ангел ли хранитель Wie bent u, mijn beschermengel
Или коварный искуситель? of een sluwe verleider?
Мои сомненья разреши. Verlos mij van mijn twijfels.
Быть может, это все пустое, Misschien is dit alles tevergeefs,
Обман неопытной души, het bedrog van een onervaren ziel,
И суждено совсем иное?.. en is iets heel anders beschikt?..
Но так и быть! Судьбу мою Maar het zij zo! Mijn lot
Отныне я тебе вручаю, vertrouw ik vanaf nu aan u toe,
Перед тобою слезы лью, voor u stort ik mijn tranen,
Твоей защиты умоляю, ik smeek om uw bescherming,
Умоляю! ik smeek u!
Вообрази: я здесь одна! Stel u voor: ik ben hier helemaal alleen!
Никто меня не понимает! Niemand begrijpt mij!
Рассудок мой изнемогает, Mijn verstand bezwijkt,
И молча гибнуть я должна! en in stilte moet ik vergaan!
Я жду тебя, Ik wacht op u,
Я жду тебя! Единим словом ik wacht op u! Met een enkel woord
Надежды сердца оживи, doe de hoop van mijn hart herleven,
Иль сон тяжелый перерви. of verbreek deze zware droom.
Увы, заслуженным укором! Helaas, met verdiend verwijt!
Кончаю, страшно перечесть Ik eindig; ik durf het niet over te lezen.
Стыдом и страхом замираю, Ik verstijf van schaamte en angst,
Но мне порукой ваша честь. maar uw eer is mijn waarborg.
И смело ей себя вверяю! en moedig vertrouw ik mijzelf eraan toe!