Camille Saint-Saëns
Un page, een page,
Plus une femme, qu'il voulait plus een vrouw die hij
Tenir, ainsi qu'un oiselet, als een vogeltje wilde houden,
En cage. in een kooi.
Le page se mourait d'amour, De page stierf van verliefdheid,
Les trois écuyers, tour à tour, de drie schildknapen hadden een voor een
Pour elle voor haar
Avaient longuement soupiré lang gezucht
Et suivaient d'un regard navré en keken met een bedroefde blik
La belle. naar de schone.
Et lorsque le bon sénéchal En wanneer de goede seneschalk
S'en allait sur son grand cheval op zijn grote paard
En plaine, het veld in reed,
C'était à qui demeurerait probeerde ieder bij haar achter te blijven
Près de la dame et lui dirait om naast de dame haar
Sa peine ! zijn verdriet te vertellen!
Mais elle avait d'autres soucis Maar zij had andere zorgen
Et n'était de tous ces récits en door al die verhalen
Touchée, werd zij
Pas plus que la merlette d'or evenmin geraakt als de goudmerel
Sur le toit du castel encor die nog op het dak van het kasteel
Perchée ! zat!
Tandis que les quatre larrons, Terwijl de vier deugnieten,
Tout pantois, disaient : nous mourrons ! geheel verslagen, zeiden: wij sterven!
La dame, stelde de dame
Le soir, ouvrait discrètement 's avonds stilletjes
Aux doux propos d'un autre amant voor de lieve woorden van een andere minnaar
Son âme. haar hart open.
Celui-là c'était, dira-t-on, Dat was, zal men zeggen,
Quelque seigneur, comte, baron een heer, graaf, baron
Ou prince ! of prins!
Non point ! cet heureux soupirant Welnee! Deze gelukkige aanbidder
Était pauvre et, ma foi ! d'un rang was arm en, heus, van
Fort mince ! zeer lage stand!
Faudra-t-il vous le désigner Moet ik hem voor jullie aanwijzen,
Et ne sauriez-vous deviner kunnen jullie soms niet raden
Le reste ? wat er nog komt?
Son nom ! Ah ! je vous le tairai Zijn naam! Ach, ik zal hem voor jullie verzwijgen;
Comme une nonne, je serai als een non zal ik
Modeste ! bescheiden zijn!
C'était lui ! c'était lui ! Buvons à ses amours. Hij was het! Hij was het! Laten we op zijn liefdes drinken.