Giovanni Paisiello
di qualche mia pietà degna ti rende. maakt u een zekere mate van mijn medelijden waard.
Fortunata Contessa, che ottenesti Gelukkige gravin, u die
di sì bella pietà l'onor sublime. de verheven eer van zo'n schoon medelijden hebt verworven.
(Don Platone...) (Don Platone...)
(Sì conte...) (Ja, graaf...)
(Sai, che l'errante ce la fa.) (Weet je, die dolende ridder gaat het nog flikken ook.)
(Sà lleje, (Beseft u wel
che ghiarrimmo ambidue dat wij tweeën straks
a tirar breccie a le gavine?) steentjes naar de meeuwen staan te gooien?)
Ed io, En ik,
faccia da 'mpiso eroico; u heldhaftige galgenkop,
ho da morir da subito, moet ik dan op slag sterven,
dico a lei, e ba mo, senza sperare, ik vraag het u, kom nou toch, zonder ooit nog te hopen
di vedervi jettare dat u ooit
un occhio 'ncuollo a mme? een blik op mij werpt?
Silenzio, immonda Stilte, jij smerige
ranocchia gracidante. kwakende kikker.
Non parlo chiù. Ik zeg niks meer.
Signor, degnaci almeno Heer, gun ons ten minste
della tua compagnia in questo giorno. vandaag uw gezelschap.
Sancio... Sancio...
(Sì conte...) (Ja, graaf...)
(Zitto... (Stil...
vediamo il fatto nostro.) laten we op ons eigen belang letten.)
Non mi rispondi? Geeft u me geen antwoord?
Al tuo voler mi prostro. Ik buig voor uw wil.
Che finezza! Wat een fijnzinnigheid!
Averete anche il contento U krijgt er nog het genoegen bij
di vederlo impazzir in questo giorno, hem vandaag gek te zien worden.
Come sarebbe a dire? Hoe bedoelt u dat?
Avrò l'onore Het zal mij een eer zijn
di mostravi il mio ventre, e il tergo ignudo. u mijn buik en mijn blote achterwerk te tonen.
Che bregogna! Wat een schande!
(Che puorco!) (Wat een zwijn!)
(Che birbante!) (Wat een schavuit!)
Non ha vergogna un cavaliere errante. Een dolende ridder kent geen schaamte.