Giuseppe Verdi
entourant la maison de dieu, rondom het huis van God,
sous ces pins, dont l'abri nous tente, onder deze dennen, wier beschutting ons lokt,
on peut fuir la chaleur ardente kan men de brandende hitte ontvluchten
et l'éclat de ce ciel en feu ! en de gloed van deze hemel in vuur en vlam!
Les fleurs ici couvrent la terre, Hier bedekken bloemen de grond,
les pins ouvrent leurs parasols, de dennen spreiden hun parasols uit,
et sous l'ombrage pour vous plaire, en in de schaduw, om u te behagen,
vont s'éveiller les rossignols. zullen de nachtegalen ontwaken.
Qu'il fait bon, assis sous ces arbres, Wat is het fijn, gezeten onder deze bomen,
écouter bruire sur les marbres te horen, ruisend over het marmer,
la chanson de la source en pleurs ! het lied van de wenende bron!
Qu'il fait bon, à l'heure brûlante, Wat is het fijn, in het brandende uur,
charmer du jour la marche lente de trage gang van de dag te bekoren
parmi l'ombre et parmi les fleurs ! tussen schaduw en tussen bloemen!
Puisque dans ce couvent la reine des Espagnes Aangezien in dit klooster alleen de koningin van Spanje
peut seule entrer; voulez-vous, mes compagnes, mag binnengaan, wilt u dan, mijn gezellinnen,
chercher en attendant que le ciel ait pâli, zoeken, terwijl we wachten tot de hemel verbleekt,
quelque jeu qui nous divertisse ? naar een spel dat ons vermaakt?
Nous suivrons tous votre caprice, Wij volgen allen uw gril,
charmante princesse Eboli ! bekoorlijke prinses Eboli!
Apportez une mandoline, Breng een mandoline,
et chantons tour à tour, en laten we om de beurt zingen,
chantons la chanson sarrasine, laten we het Saraceense lied zingen,
celle du voile indulgent l'amour ! dat van de sluier, toegeeflijk voor de liefde!
Chantons ! Laten we zingen!
Chantons ! Laten we zingen!