Richard Wagner
den Ring ihm zu entreissen, om hem de ring te ontrukken,
dass, wie ich Knecht jetzt dem Kühnen, dat, zoals ik nu knecht ben van de stoutmoedige,
mir Freien er selber dann frön'! hij mij, de vrije, dan zelf zou dienen!
Warum, du Kluger, glückte dir's nicht? Waarom, slimmerik, lukte het je niet?
Ach, der das Werk ich wirkte, Ach, ik die het werk volbracht,
den Zauber, der ihm entzuckt, de toverkracht die hem betoverde,
den Zauber erriet ich nicht recht! die toverkracht doorgrondde ik niet goed!
Der das Werk mir riet und mir's entriss, Hij die mij het werk aanried en het mij weer ontrukte,
der lehrte mich nun, hij leerde mij nu,
- doch leider zu spät, - maar helaas te laat,
welche List läg' in dem Helm: welke list er in de helm school:
Meinem Blick entschwand er, Voor mijn blik verdween hij,
doch Schwielen dem Blinden maar striemen sloeg, voor de verblinde,
schlug unschaubar sein Arm. zijn onzichtbare arm.
Das schuf ich mir Dummen schön zu Dank! Dat schiep ik mij, de dwaas, tot mooie dank!
Gesteh', nicht leicht gelingt der Fang. Beken het: de vangst lukt niet makkelijk.
Doch erliegt der Feind, hilft deine List! Maar de vijand bezwijkt, als je list helpt!
Mit eurem Gefrage, Met al je gevraag,
wer seid denn ihr Fremde? wie zijn jullie dan, vreemden?
Freunde dir; von ihrer Not Vrienden voor jou; uit hun nood
befrei'n wir der Niblungen Volk! bevrijden wij het Nibelungenvolk!
Nehmt euch in acht! Alberich naht. Pas op! Alberich nadert.
Sein' harren wir hier. Hem wachten wij hier op.
Hieher! Dorthin! Hehe! Hoho! Hierheen! Daarheen! Hehe! Hoho!
Träges Heer, dort zu Hauf schichtet den Hort! Trage horde, stapel de schat daar op een hoop!
Du da, hinauf! Willst du voran? Jij daar, omhoog! Wil je vooruit?
Schmähliches Volk, ab das Geschmeide! Verachtelijk volk, lever het smeedwerk in!
Soll ich euch helfen? Alle hieher! Moet ik jullie helpen? Allemaal hierheen!
He! Wer ist dort? Wer drang hier ein? Hé! Wie is daar? Wie is hier binnengedrongen?
Mime, zu mir, schäbiger Schuft! Mime, hierheen, sjofele schurk!
Schwatztest du gar mit dem schweifenden Paar? Stond je soms te kletsen met dat rondzwervende paar?
Fort, du Fauler! Weg, luiaard!
Willst du gleich schmieden und schaffen? Wil je meteen smeden en werken?
He! An die Arbeit! Hé! Aan het werk!
Alle von hinnen! Hurtig hinab! Allemaal weg van hier! Vlug, naar beneden!
Aus den neuen Schachten schafft mir das Gold! Uit de nieuwe schachten, haal mij het goud!
Euch grüsst die Geissel, grabt ihr nicht rasch! De zweep zal jullie groeten als je niet snel graaft!
Dass keiner mir müssig, bürge mir Mime, Dat niemand van mij ledig is, sta jij borg, Mime,
sonst birgt er sich schwer meiner Geissel Schwunge! anders ontkomt hij maar moeilijk aan de slag van mijn zweep!
Dass ich überall weile, wo keiner mich wähnt, Dat ik overal vertoef, waar niemand mij vermoedt,
das weiss er, dünkt mich, genau! dat weet hij, dunkt me, maar al te goed!
Zögert ihr noch? Zaudert wohl gar? Talmen jullie nog? Aarzelen jullie soms?
Zittre und zage, gezähmtes Heer! Beef en sidder, getemde horde!
Rasch gehorcht des Ringes Herrn! Gehoorzaam snel de heer van de ring!
Was wollt ihr hier? Wat willen jullie hier?
Von Nibelheims nächt'gem Land Uit Nibelheims nachtelijke land
vernahmen wir neue Mär': vernamen wij nieuwe mare:
mächtige Wunder wirke hier Alberich; machtige wonderen verricht Alberich hier;
daran uns zu weiden, trieb uns Gäste die Gier. om ons daaraan te vergasten, dreef ons gasten de begeerte.
Nach Nibelheim führt euch der Neid: Naar Nibelheim leidt jullie de afgunst:
so kühne Gäste, glaubt, kenn' ich gut! zulke stoutmoedige gasten ken ik, geloof me, maar al te goed!
Kennst du mich gut, kindischer Alp? Ken je mij goed, kinderachtige aardmannetje?
Nun sag', wer bin ich, dass du so bellst? Zeg dan, wie ben ik, dat je zo blaft?
Im kalten Loch, da kauern du lagst, In het koude hol, waar je ineengedoken lag,
wer gab dir Licht und wärmende Lohe, wie gaf jou licht en verwarmende vlam,
wenn Loge nie dir gelacht? als Loge jou nooit had toegelachen?
Was hülf' dir dein Schmieden, Wat zou jouw smeden je baten,
heizt' ich die Schmiede dir nicht? als ik de smidse voor jou niet stookte?
Dir bin ich Vetter, und war dir Freund: Voor jou ben ik bloedverwant, en was ik vriend:
nicht fein drum dünkt mich dein Dank! niet fraai, dunkt me daarom, is jouw dank!
Den Lichtalben lacht jetzt Loge, De lichtalven lacht nu Loge toe,
der list'ge Schelm: de listige schelm:
bist du falscher ihr Freund, ben jij hun valse vriend,
wie mir Freund du einst warst: zoals je mij eens vriend was:
haha! Mich freut's! haha! Dat verheugt me!
Von ihnen fürcht' ich dann nichts. dan vrees ik niets van hen.
So denk' ich, kannst du mir traun? Zo denk ik, kun je mij vertrouwen?
Deiner Untreu trau' ich, nicht deiner Treu'! Jouw trouweloosheid vertrouw ik, niet jouw trouw!
Doch getrost trotz' ich euch allen! Maar onbevreesd trotseer ik jullie allen!
Hohen Mut verleiht deine Macht; Hoge moed verleent jouw macht;
grimmig gross wuchs dir die Kraft! grimmig groot groeide jouw kracht!
Siehst du den Hort, Zie je de schat,
den mein Heer dort mir gehäuft? die mijn leger daar voor mij opstapelde?
So neidlichen sah ich noch nie. Zo'n benijdenswaardige zag ik nog nooit.
Das ist für heut, ein kärglich Häufchen: Dat is voor vandaag, een karig hoopje:
Kühn und mächtig soll er künftig sich mehren. koen en machtig zal hij voortaan aangroeien.
Zu was doch frommt dir der Hort, Waartoe baat jou de schat,
da freudlos Nibelheim, daar Nibelheim vreugdeloos is,
und nichts für Schätze hier feil? en hier niets te koop is voor schatten?
Schätze zu schaffen und Schätze zu bergen, Schatten scheppen en schatten verbergen,
nützt mir Nibelheims Nacht. daartoe dient mij Nibelheims nacht.
Doch mit dem Hort, in der Höhle gehäuft, Maar met de schat, in de grot opgestapeld,
denk' ich dann Wunder zu wirken: denk ik dan wonderen te verrichten:
die ganze Welt gewinn' ich mit ihm mir zu eigen! de hele wereld win ik daarmee tot mijn eigendom!
Wie beginnst du, Gütiger, das? Hoe begin je daaraan, beste man?
Die in linder Lüfte Weh'n da oben ihr lebt, Jullie die in het waaien van zachte luchten daarboven leven,
lacht und liebt: mit goldner Faust lacht en bemint: met gouden vuist
euch Göttliche fang' ich mir alle! jullie goddelijken vang ik mij allemaal!
Wie ich der Liebe abgesagt, Zoals ik de liefde afzwoer,
alles, was lebt, soll ihr entsagen! alles wat leeft zal haar afzweren!
Mit Golde gekirrt, Met goud gelokt,
nach Gold nur sollt ihr noch gieren! naar goud alleen zullen jullie nog hunkeren!
Auf wonnigen Höhn, Op zalige hoogten,
in seligem Weben wiegt ihr euch; in zalig zweven wiegen jullie je;
den Schwarzalben de zwartalf
verachtet ihr ewigen Schwelger! verachten jullie, eeuwige brassers!