fra quest'ombre e queste piante tussen deze schaduwen en deze planten
sempre ascoso, oh, dio, sarà! zal het, o God, altijd verborgen blijven!
Svenerà quest'empia voglia Mijn moed en mijn standvastigheid
l'ardir mio, la mia costanza. zullen dit zondige verlangen doden.
Perderà la rimembranza De herinnering die mij
che vergogna e orror mi fa. schaamte en afschuw geeft, zal vervagen.
A chi mai mancò di fede Wie heeft het ooit trouw ontzegd,
questo vano, ingrato cor! dit ijdele, ondankbare hart!
Si dovea miglior mercede, Een beter loon was verschuldigd,
caro bene, al tuo candor. lieve schat, aan uw oprechtheid.