Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Моей не стало, видно, мочи, heb ik blijkbaar de kracht niet meer,
Не знаю как развеселить... ik weet niet hoe ik u kan opvrolijken...
Уж не морочить ли меня Wilt ge mij soms voor de gek houden?
Ты хочешь? Is dat wat ge wilt?
Чем? Waarmee dan?
Не домекаешь! Ge begrijpt het niet!
Нет! Nee!
Я без того не знаю дня, Toch ken ik geen dag,
Чтоб не видать тебя. waarop ik u niet zie.
Мешает все мысли... Душу мне палит... Het verstoort al mijn gedachten... Het verschroeit mijn ziel...
Не помня божьего суда, Zonder te denken aan Gods oordeel,
Себе в бесчестье, в посмех, стыд, tot mijn eigen oneer, spot en schande,
К тебе шатаюсь я сюда... sluip ik telkens hierheen naar u toe...
Помилуй, князь, неволит кто же? Genade, vorst, wie dwingt u dan?
И я, что люди говорят, En ik, wat de mensen zouden zeggen,
Скажу: наместнику не гоже ik zeg het ronduit: het past een stadhouder niet
С "Кумою" знаться... om met een "Koema" om te gaan...
Пусть корят! Laat ze maar laken!
Хоть в этом мне и честь большая, Al is het mij een grote eer,
Но коль чрез то, в недобрый час, maar als daardoor, in een kwaad uur,
Пойдет напраслиной худая een kwade, lasterlijke praat zich verspreidt
Молва по Нижнему про нас, door heel Nizjni over ons beiden,
Мне это будет за обиду. dan zou mij dat als een belediging zijn.
Кума ль опасливо живёт? Leeft de Koema zo voorzichtig?
Уж больно ты скромна по виду. Ge ziet er wel erg ingetogen uit.
А до княгини коль дойдёт... En als het de vorstin ter ore komt...
Молчи! Довольно, довольно! Пусть кричат! Zwijg! Genoeg, genoeg! Laat ze maar schreeuwen!
Поди, садись сюда... Kom, ga hier zitten...
Иди же! Не съедят. Kom nou toch! Ze eten je niet op.
Садись! Ga zitten!
Да ближе, ближе, ближе! Maar dichterbij, dichterbij, dichterbij!
Не знаю, что делать с тобою! Ik weet niet wat ik met u aan moet!
То гневен, грозишь ты, Het ene moment zijt ge boos, ge dreigt,
То плакать готов... het volgende staat ge op het punt te huilen...
И жалко тебя всей душою, En ik heb met heel mijn ziel medelijden met u,
Да жалость, сам знаешь, maar medelijden, dat weet ge zelf,
Не то, что любовь! is niet hetzelfde als liefde!
Нет сладу с собою! Ik kan mijzelf niet bedwingen!
Влечёт всё к тебе Alles trekt mij naar u toe,
Что бурей, сильней раз от раза! als een storm, telkens sterker dan tevoren!
Ах, милому ты всё отдать готова, Ach, voor uw liefste zijt ge bereid alles te geven,
И всюду за ним en overal achter hem aan
Без противного слова идти! te volgen zonder een woord van verzet!
За милым! за милым! Achter uw liefste aan! Achter uw liefste aan!
Сладко ты разворковалась! Wat zoetjes zijt ge gaan koeren!
А кто тот милый? En wie is die liefste?
Кто? кто? Wie? Wie?
Ну же, отвечай! Vooruit dan, antwoord!
Коль я тебе на шею не кидаюсь, Als ik me niet om uw hals werp,
Так, значить, милый у меня? Пускай! dan betekent het dat ik een liefste heb? Het zij zo!
Уж как не быть! И кто он, я дознаюсь. Natuurlijk wel! En wie hij is, dat kom ik te weten.
Не мало, слышь, в сахарные уста Hoor eens, die suikerzoete lippen, niet weinig
Настасью-недотрогу целовали. hebben Nastasja-de-onaanraakbare gekust.
За ласковый обычай, нрав весёлый, Om een vriendelijke aard en een vrolijk humeur,
Не мало про Настасью зря болтали. heeft men niet weinig, en voor niets, over Nastasja gekletst.
Бесстыдная, и славу коль худую Schaamteloze, en als men een kwade naam
Не даром положили на меня, mij niet zonder reden heeft opgelegd,
Тебя-то, княже, как же не целую? u dan, vorst, hoe zou ik u dan niet kussen?
Во что ж ты ставишь, государь, себя? Hoe acht ge uzelf dan, mijn heer?
Сказал бы кто другой такое слово, Had een ander zulk een woord gesproken,
Посулами бы стал меня склонять, had hij mij met beloften beginnen te paaien,
Уж вот бы как нахальника такого, o, hoe ik zulk een brutale vlerk,
Во срам ему, сумела б я унять! tot zijn schande, wel zou weten te beteugelen!
Тебя ж не смею. Милости твоей Maar bij u durf ik niet. Naar uw believen
Творить должна что любо: ты наместник! moet ik doen wat u behaagt: gij zijt de stadhouder!
И властен раздавить тебя, как муху! En bij machte u te verpletteren als een vlieg!
Губи! Насильству зло творить повадно. Vernietig mij dan! Geweld doet met gemak het kwaad.
И ты под власть преклонишься мою! En ook gij zult u buigen onder mijn macht!
Нет, не сдамся! Удумал ты не ладно. Nee, ik geef niet toe! Ge hebt het slecht bedacht.
Сломлю упорство! Ik breek uw koppigheid!
Нет! Nee!
Сломлю! Ik breek hem!
Нет, нет! Nee, nee!
Зарежусь! Скорей умру, чем сдамся. Ik steek mezelf neer! Eerder sterf ik dan dat ik toegeef.
Так и знай! Weet dat goed!
Проклятая! В живых не разойдёмся, Vervloekte! Levend gaan we niet uiteen,
Но я не отступлюсь! maar ik geef het niet op!
Нет, нет, нет! не дожидай! Nee, nee, nee! Reken er niet op!