Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Знать, спряталась. Ze heeft zich vast verstopt.
Куда ни уползла змея, отыщем, Waar de slang ook heen is gekropen, wij vinden haar,
И правду всю я вытяну наружу. en ik trek de hele waarheid aan het licht.
Гляди, устроена засада. Kijk, er is een hinderlaag opgesteld.
Сперва велел бы двор ты осмотреть. Je moest eerst het erf laten doorzoeken.
Засада? Een hinderlaag?
Вот с этим я чрез всякую защиту Met dit hier baan ik me door elke verdediging
До бабы подлой доберусь! en bereik dat gemene wijf!
Не там ли! Misschien is ze daar!
Не спит же! Чай бы разбудили. Свети! Ze slaapt toch niet! We zouden haar wel hebben gewekt. Schijn bij!
Куда же, княжич, ты? Waar ga je heen, jonge vorst?
Я умысел твой знала, Ik kende je voornemen,
Но, видишь, никуда maar, zie je, nergens
От страха не сбежала. ben ik uit angst gevlucht.
Народ меня в обиду не дал бы. Het volk zou mij geen kwaad hebben laten doen.
Но скликать защитников не стала Maar ik riep geen verdedigers bijeen
Себя оборонять. om mezelf te beschermen.
А ты бежишь! En jij, jij vlucht!
С чего же? Колдуньи ль испугался? Waarvoor dan? Was je bang voor een heks?
Себя ли, что сгубить Of voor jezelf, omdat je gezworen hebt te verderven
Невинную поклялся? een onschuldige vrouw?
Я шёл не размышляя, Ik kwam zonder na te denken,
Не крался. Лжёшь! Ik sloop niet. Je liegt!
Кинжал была бы здесь защита, Was een dolk hier je bescherming geweest,
Не на земь бы упал. dan was hij niet op de grond gevallen.
"Безвинная"! "Onschuldig"!
Бесстыдство одно я в этом зрю. Ik zie hierin niets dan schaamteloosheid.
Не ты ль раздор и горе Was jij het niet die tweedracht en verdriet
Внесла в мою семью? in mijn gezin bracht?
Не ты ли меж отцом Was jij het niet die tussen vader
И матушкою стала? en moeder kwam te staan?
Не ты ли душу ей Was jij het niet die haar ziel
Обидой изглодала? met krenking wegknaagde?
Не всё: ещё я князю зелья поддала, Dat is niet alles: ik gaf de vorst ook een toverdrank,
Да волшбою бесовской en met duivelse hekserij
Его, вишь, оплела. heb ik hem, zie je, betoverd.
А ты с собою взял ли En heb jij wel meegenomen
Плакун-травы? het kattenstaart-kruid?
Зачем? Waarvoor?
Колдуньи обмирают Heksen vallen flauw
От той травы, и всем van dat kruid, en voor alle
Она опасна ведьмам. is het gevaarlijk voor heksen.
А ведь колдунья я? En ik ben toch een heks?
Уймись! Hou op!
В груди не поднимай, Roer in je borst niet op
Что было! Берегись! wat geweest is! Pas op!
И вот тебе под страхом смертным En hier, op straffe des doods, is
Мой завет... mijn gebod...
Дай молвить мне сперва. Laat mij eerst spreken.
Во всём я дам ответ, Op alles zal ik antwoord geven,
И господом клянусь, en bij de Heer zweer ik
Как было, не таить. niets te verbergen van hoe het ging.
А ты ступай. En jij, ga weg.
При нём. In zijn bijzijn,
Не гоже говорить. betaamt het niet te spreken.
Кручина с вами! В деле этом Wat een ellende met jou! In deze zaak
Поверил ты глухим наветам geloofde je in duistere lasterpraat
И клятву дал меня сгубить. en zwoer een eed mij te verderven.
И тем же князь мне стал грозить... En met diezelfde dreiging begon de vorst mij te bedreigen...
Отец? Тебе? Не разумею! Vader? Jou? Ik begrijp het niet!
Вестись так в пору лиходею. Zo te handelen past een booswicht.
Он незадолго пред тобой Kort voordat jij kwam
Меня угрозами, мольбой met dreigementen en gesmeek
На грех склонял. Один ответ, verleidde hij mij tot zonde. Eén antwoord,
Коли постыл он: "нет, нет нет!" daar hij mij weerzinwekkend was: "nee, nee, nee!"
Моим упорством распалённый, Ontvlamd door mijn koppigheid,
Что зверь он прянул разъярённый als een beest sprong hij, woedend,
Тогда ко мне. Я нож схватила toen op mij af. Ik greep een mes
И в грудь себе его б вонзила, en zou het in mijn eigen borst hebben gestoken,
А не сдалась бы... Отступил; maar ik zou niet hebben toegegeven... Hij week terug;
Но, уходя, старик грозил, maar bij zijn vertrek dreigde de oude man
Что мне за то в живых не быть... dat ik daarvoor niet in leven zou blijven...
Коль гнев мой кривдою избыть Als je mijn toorn met leugens wilt afwenden,
Ты хочешь... als je dat wilt...
Правду молвлю я, Ik spreek de waarheid,
Господь свидетель. de Heer is mijn getuige.
Вот и вся вина на мне Ziehier, dat is heel mijn schuld.
Тебе ж челом En tot jou, diep buigend,
Я слёзно, княжич, бью о том, smeek ik in tranen, jonge vorst, om dit:
Что б от меня беду отринуть, dat je dit onheil van mij afwendt,
Что бы отец твой умысел покинуть dat jouw vader zijn voornemen zou willen opgeven,
Изволил свой. zijn eigen plan.
В стыд он мне и в муку! Hij is mij tot schande en tot kwelling!
Целую слёзно ту же руку, In tranen kus ik diezelfde hand
Что гибель мне несла, die mij de ondergang bracht,
Спаси, спаси беззащитную! Red, red een weerloze vrouw!
Зачем всё это? Не проси! Waarom dit alles? Smeek niet!
Тебе я верю... Встань!... Ik geloof je... Sta op!...
Да полно! Ну же! перестань! Genoeg nu! Kom toch! Hou op!
А вот кинжал твой. Гнев, досаду En hier is je dolk. Je toorn, je wrok,
Коль ты умерил. als je die hebt bedwongen.
На засаду Tegen een hinderlaag
Я обнажил его... trok ik hem...
Забыла Ik ben vergeten
Всё, княжич, я и всё простила. alles, jonge vorst, en alles vergeven.
А все же есть на мне вина... En toch rust er een schuld op mij...
Хоть пред тобою лишь... al is het alleen tegenover jou...
Какая? Welke dan?
Уж, как и молвить? Есть одна... Tja, hoe moet ik het zeggen? Er is er een...
Рассудишь, может, что большая? Misschien oordeel je dat het een grote is?
Скажи! Zeg op!
И слово с уст нейдёт... En het woord wil niet over mijn lippen komen...
Куда глаза девать не знаю... Ik weet niet waar ik moet kijken...
Худа ж вина, коль стыд берёт! De schuld moet wel zwaar zijn als de schaamte je zo bevangt!
Нет! Нет! Nee! Nee!
Ну, я не понимаю. Nou, ik begrijp het niet.
У всех в любви ты, чести славной, Door allen word je bemind, met roemrijke eer,
И все к тебе душою льнут... en allen voelen zich met hart en ziel tot jou aangetrokken...
Не то, не то я!... Dat is het niet, niet wat ik bedoel!...
Что ж? Забавно! En wat dan? Vermakelijk!
А если в сердце не войдут En als ze nu eens niet doordringen tot je hart,
Тебе слова мои? deze woorden van mij?
Что скажешь! Wat zeg je nu!
Ведь душу, княжич, не скуёшь, Want de ziel, jonge vorst, laat zich niet ketenen,
И ретивому не закажешь, en een vurig hart valt niets te verbieden,
Коль это лихо наживёшь... mocht je dit leed eenmaal oplopen...
Довольно! Время мне домой. Genoeg! Het is tijd dat ik naar huis ga.
Побудь немного хоть со мной! Blijf tenminste nog even bij mij!
Дай всё мне, княжич, досказать. Laat mij je alles tot het eind vertellen, jonge vorst.
Ты клялся сердце разорвать Je zwoer mijn hart te doorboren
Булатом мне; а я свою met staal; maar ik, mijn eigen
Тебе всю душу отдаю. geef jou heel mijn ziel.
За лихо, зло тебе, мой свет, Voor het leed, het kwaad dat jij mij toedacht, mijn licht,
Одна любовь моя ответ! is mijn liefde alleen het antwoord!
Любовь моя - один ответ! Mijn liefde is mijn enige antwoord!
Поверив лиху, в чародейство, Doordat ik het kwaad geloofde, de toverij,
Что близок был свершить злодейство, en dat ik op het punt stond een gruweldaad te plegen,
Я в этом каюсь... И вперёд daarover heb ik berouw... En voortaan
"Кума" защитника найдёт zal "Koema" een beschermer vinden
Во мне от всех, везде и всюду!... in mij, tegen iedereen, overal en altijd!...
А душу, что тобою Maar de ziel die leeft
Живёт, ужель тоскою door jou, zul je die werkelijk met kwelling
Ты лютой удручишь! en wreed verdriet terneerslaan!
Здесь без вина хмелеешь! Hier raak je dronken zonder wijn!
Сама не разумеешь, Je begrijpt zelf niet
О чём ты говоришь. waar je het over hebt.
Постой! Зачем, уходишь? Wacht! Waarom ga je weg?
Ты вздорные заводишь Je begint met al die
Всё речи... onzinnige praat...
Дай сказать! Laat me uitspreken!
Не вздор, на край могилы Het is geen onzin, dat ik tot aan de rand van het graf
Тебя что б видеть, милый, om jou te zien, mijn lieveling,
Коль я решилась стать! ik vastbesloten ben te gaan!
Мне жалко тебя... Ik heb medelijden met je...
Нет, не надо! Nee, dat wil ik niet!
Уйди же!... Мне тяжко! Пойми! Ga dan weg!... Het valt mij zwaar! Begrijp het!
Какая мне в этом отрада, Welke troost is er voor mij in dit,
Что жалость в тебе? Не томи! dat er medelijden in jou is? Kwel me niet!
Ну, полно ж, полно ж! Kom, genoeg nu, genoeg!
Не слези очей своих, голубка! Vul je ogen niet met tranen, mijn duifje!
Одна бы жалость здесь, Medelijden alleen, hier,
Поверь, поверь, меня не удержала! geloof me, geloof me, zou mij hier niet hebben gehouden!
А что ещё? Скажи скорей! En wat nog meer? Zeg het, snel!
Скажи же, мой желанный! Zeg het dan, mijn geliefde!
Скажи же! Zeg het toch!
Когда ты гнев в душе моей, Toen jij de toorn in mijn ziel,
Поведав всё, смирила, door alles te vertellen, bedaarde,
Призором ласковых очей met de blik van je tedere ogen
И речью зло смягчила, en met je woorden de wrok verzachtte,
И стал я всё позабывать: begon ik alles te vergeten:
Зачем к тебе пришёл я, waarom ik bij jou gekomen was,
Раздор в семье, отца и мать, de tweedracht in het gezin, vader en moeder,
Одну тебя жалея, alleen jou beklagend,
И душу бурною волной en met een stormachtige golf
Любовь мне охватила... greep de liefde mijn ziel...
С ума сойду!... Желанный мой! Ik word nog gek!... Mijn geliefde!
Голубчик! радость! Милый! Mijn liefste! Mijn vreugde! Mijn schat!
Тогда схватился я бежать, Toen zette ik het op een lopen,
От чар себя спасая... om mezelf van de betovering te redden...
Хоть смерть у ног твоих принять, Al was het de dood aan je voeten,
Теперь их след лобзая!... nu de grond kussend waar ze gaan!...
Не налюбуешься тобой! Ik kan mijn ogen niet aan je verzadigen!
Тебе ль то молвить, милый мой! Past het jou dat te zeggen, mijn lieveling!
Хоть изойди весь белый свет! Al doorkruis je heel de wijde wereld!
Тебя милей и краше нет! Er is niemand liever of mooier dan jij!
Хоть изойди весь белый свет, Al doorkruis je heel de wijde wereld,
Тебя милей и краше нет! er is niemand liever of mooier dan jij!
В твоих объятьях рай земной, In jouw armen is een aards paradijs,
В твоих объятьях рай земной, In jouw armen is een aards paradijs,
И всё забудется с тобой! en met jou wordt alles vergeten!
И всё забудется с тобой! en met jou wordt alles vergeten!
В твоих объятьях рай земной, In jouw armen is een aards paradijs,
И всё, и всё забудется с тобою! en alles, alles wordt vergeten met jou!