Pyotr Ilyich Tchaikovsky
И в муже чрез кого остуда! en door wie mijn man koud is geworden!
О! Подколодная змея!... O! Jij slang in het gras!...
Но мне ль, в смиренстве и слезах, Maar moet ik, in deemoed en in tranen,
Душой безмолвно надрываться, in stilte met mijn ziel breken,
И мне ли от людей впотьмах en moet ik mij voor de mensen in het duister
С стыдом трусливо укрываться?... in laffe schaamte verbergen?...
Я, Княже, сердцем не сробею, Nee, mijn Vorst, mijn hart zal niet wankelen,
Не вам с "Кумой" меня срамить. het is niet aan u en uw "Kuma" om mij te schande te maken.
И эту шуточку сумею En deze grap zal ik weten
Я вам нещадно, нещадно отшутить! u meedogenloos, meedogenloos terug te betalen!