Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Я не звал. Что нужно? Ik heb je niet geroepen. Wat moet je?
Призван был и приидох. Ik werd geroepen, en dus kwam ik.
Ну, слышал. Что нужно? да говори же! Ja, ik hoorde je. Wat moet je? Zeg het dan toch!
Аз, худый и грешный раб, Ik, een arme en zondige dienaar,
Здесь пришлец недужный. ben hier een zieke vreemdeling.
Тех ищу, в молитве кто Ik zoek hen die in gebed
Время провождает, hun tijd doorbrengen,
Странных, старцев и колек en die pelgrims, grijsaards en kreupelen
Лаской привечает. met vriendelijkheid verwelkomen.
Чадо княжее, умом Vorstelijk kind, in uw verstand
Ты ль не совершенен? zijt gij niet volmaakt?
Чистосердием своим Door uw zuiverheid van hart
Ты ли не отмечен? zijt gij niet uitverkoren?
К скорбям сирых скоро ты Naar de smarten der verlatenen neigt gij snel
Ухо преклоняешь uw oor,
И, как солнце в небеси, en, als de zon aan de hemel,
Благостью сияешь. straalt gij van goedheid.
Куда, ворона, залетела? Waar ben je nu heen gevlogen, kraai?
В подклеть ты зван, а прёшь сюда! Naar het dienstvertrek werd je geroepen, en toch dring je hierheen!
Ах, грех! Ах, грех! Ach, een zonde! Ach, een zonde!
Выходит, заплутался, Het blijkt, ik ben verdwaald,
Аз малосмысленный. ik, een onnozele dwaas.
Прости! Прости! Vergeef me! Vergeef me!
Подай ему! Geef hem iets!
О, сколь он благ! Сколь он благ! O, hoe goed is hij! Hoe goed is hij!
Кормов у нас бродягам нет! Wij hebben hier geen kost voor landlopers!
Бродяга! Господи владыко! Een landloper! O Heer en Meester!
За что сие мне поношенье? Waarom valt mij deze smaad ten deel?
Церковников и странных в дом Kerkelijken en pelgrims in huis
К себе довлеет призывать. tot zich te roepen, dat betaamt.
Ты странник? Вор ты, или тать! Jij, een pelgrim? Een dief ben je, of een rover!
Помилуй, государь!... Heb genade, heer!...
Молчать! Zwijg!
Постой, постой! Коль хочешь благостыни, Wacht, wacht! Als je een aalmoes wilt,
Так слушай, слушай, уши отомкни! luister dan, luister, spits je oren!
Отверз, отверз и ум, и душу! Ik heb geopend, geopend, zowel verstand als ziel!
Есть двор заезжий за Окой. Er is een herberg aan de overzijde van de Oka.
Туда повадился Наместник! Daar gaat de Stadhouder maar al te graag heen!
Так вот, ты ведать должен всё, Welnu, jij moet alles weten,
Всё, что за Окой у них творится. alles wat daar achter de Oka bij hen gebeurt.
Теперь пошёл! Заслужишь что, Nu, voort met je! Als je het verdient,
Такое жалованье будет; krijg je zo'n beloning;
А впрочем, шкуру береги: maar overigens, pas op je vel:
Чуть, чуть что, сейчас под батоги! het minste of geringste, en meteen de stok erover!
Ну, как же! В выделке бывала Wel zeker! Mijn vel is bij de looier geweest
Моя овчинка много раз! menig keer al, dit schapenvelletje van mij!
Меня, меня плясать заставить! Mij, uitgerekend mij, laten dansen naar zijn pijpen!
Но, княже, я не скоморох! Maar, vorst, ik ben geen potsenmaker!
Тебе ли Нижним управлять, Zou jij het zijn die Nizjni bestuurt,
Коли б не я? Да я, холоп, als ik er niet was? Wel, ik, een lijfeigene,
Холоп, скорее шапку скомороха een lijfeigene, ik zou nog eerder de narrenkap
На твой напялю княжий лоб, op jouw vorstelijke voorhoofd trekken,
Чем ту обиду позабуду! dan dat ik die belediging ooit zou vergeten!