Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Дела, правления заботы Staatszaken, de zorgen van het bestuur,
В досаду вводят лишь меня. brengen mij slechts ergernis.
Теперь вникать в них нет охоты. Ik heb er nu geen zin in mij erin te verdiepen.
Всего же пуще удручает Maar wat mij het meest bezwaart
Меня унылый вид жены. is de droeve aanblik van mijn vrouw.
Досадой сердце наполняет Mijn hart vult zich met ergernis
Её то скорби полный взор, nu eens door haar van smart vervulde blik,
То вздох подавленный, и гордый dan weer door haar onderdrukte zucht, en een trotse
Во всём мне видится укор!... verwijt zie ik in alles!...
И дразнит, и манит меня, Het plaagt mij en het lokt mij,
И днём, и в час ночной. zowel overdag als in het holst van de nacht.
Как бурей море вспенено, Zoals de zee door een storm tot schuim wordt opgezweept,
С моею так душой. zo is het met mijn ziel.
И ум мутит, и кровь палит, Het vertroebelt mijn geest en doet mijn bloed ontvlammen,
И стал я сам не свой!... en ik ben mijzelf niet meer!...
Ах, образ той пригожницы Ach, het beeld van die schone
Живёт всегда со мной; leeft altijd bij mij;
И дразнит, и манит меня, het plaagt mij en het lokt mij,
И днём, и в час ночной. zowel overdag als in het holst van de nacht.
Он дразнит и манит меня! Het plaagt mij en het lokt mij!
Ах, образ той пригожницы Ach, het beeld van die schone
Живёт всегда со мной; leeft altijd bij mij;
Он ум мутит, и кровь палит, het vertroebelt mijn geest en doet mijn bloed ontvlammen,
И стал я сам не свой!... en ik ben mijzelf niet meer!...
Меня тоска гнетёт, Het verlangen drukt op mij,
И сердце к ней влечёт. en mijn hart wordt naar haar getrokken.
Всё к ней одной влечёт! alles trekt mij naar haar alleen!