Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Где в желтых песках, в зеленых лугах waar tussen geel zand en groene weiden
Обнялась она с Окой сестрой, zij haar zuster, de Oka, omarmt,
Стариков, попов – позабудешь всё! de oude mannen, de priesters, je vergeet ze allemaal!
Что за ширь кругом!... Конца-краю нет!... Wat een wijdsheid rondom!... Geen einde, geen grens!...
Конца-краю нет! Geen einde, geen grens!
И засмотришься, залюбуешься, En je blijft kijken, je raakt verrukt,
И в самой тебе та же ширь-простор, en ook in jezelf is diezelfde wijde ruimte,
Вольной птицею полететь туда, om daarheen te vliegen als een vrije vogel,
Во раздолье то, душа просится, naar die open verte verlangt mijn ziel,
Во раздолье то, душа просится! naar die open verte verlangt mijn ziel!
И в самой тебе та же ширь-простор, en ook in jezelf diezelfde wijde ruimte,
Вольной птицею полететь туда, om daarheen te vliegen als een vrije vogel,
Душа просится! mijn ziel verlangt!