Jules Massenet
En laissant la douceur à tous vos gens En de zachtheid latend aan al je volk
de rien! van niks!
Ah! maman! ah maman! que vous parlez bien! Ach moeder! Ach moeder, wat spreekt u goed!
J'aimerais mieux l'obscurité Ik had liever de duisternis
Si j'avais la tranquillité! als ik maar rust had!
Il est donc arrivé quelque chose, mon père? Is er dan iets gebeurd, vader?
Non, rien vraiment, que de fort ordinaire... Nee, niets eigenlijk, iets heel gewoons...
Ah! votre calme m'exaspère... Ach, uw kalmte maakt me razend...
Que faut-il pour vous émouvoir? Wat is er nodig om u te ontroeren?
Écoute-nous, tu vas savoir. Luister naar ons, je zult het weten.
Et cette rien, du tout, En dat totale niemendal,
Mise sans aucun goût, smakeloos gekleed,
Et cette rien du tout en dat totale niemendal
Dans son effronterie... in haar onbeschaamdheid...
Laissez-nous dire, je vous prie! Laat ons spreken, ik smeek u!
Osa parler au fils du Roi! Ze durfde de zoon van de Koning aan te spreken!
Chacun en fut saisi d'effroi... Iedereen werd erdoor gegrepen door schrik...
D'épouvante et d'horreur, van doodschrik en gruwen,
Ce fut un désarroi! Het was een chaos!
Tout d'abord, Eerst,
...un digne silence... ...een waardig zwijgen...
...a condamné... ...heeft veroordeeld...
...cette impudence; ...deze onbeschaamdheid;
...cette impudence! ...deze onbeschaamdheid!
Mais au bout d'un instant, Maar na een ogenblik,
On a murmuré tant, Que l'intruse, bien vite, Men mopperde zoveel dat de indringster, heel snel,
A dû prendre la fuite, moest vluchten,
Chassée, au beau milieu du bal, verjaagd, midden in het bal,
Par notre mépris door onze
général! algemene minachting!
Ah! vous exagérez... et beaucoup ce me semble. Ach, u overdrijft... en nogal, lijkt me.
Eh! laissez-nous donc en repos; Ach, laat ons toch met rust;
On ne peut pas placer deux mots! je kunt er geen woord tussen krijgen!
Si vous criez toutes ensemble, Als u allemaal tegelijk schreeuwt,
Je m'en vais... Ik ga ervandoor...
Je m'en vais... Ik ga ervandoor...
Ah! racontez-moi... Ach, vertel me...
Qu'a dit alors le fils du Roi? Wat zei de zoon van de Koning toen?
Que l'on ne pouvait s'y méprendre... dat men zich er onmogelijk in kon vergissen...
Que ses yeux un moment... abusés... voyaient clair... dat haar ogen, even misleid... helder zagen...
Et que d'ailleurs, rien qu'à son air... En trouwens, alleen al aan haar voorkomen...
Cette inconnue était drôlesse bonne à pendre! Die onbekende was een deerne die de galg verdiende!
... bonne à pendre! ...die de galg verdiende!
Mais ma fille pâlit... Maar mijn dochter verbleekt...
qu'as-tu, ma pauvre enfant? wat is er, mijn arme kind?
Assez de vos caquets... Genoeg van jullie gekakel...
Qu'un homme est énervant! Wat een vervelende man!
Mon Dieu! la force l'abandonne! Mijn God, de kracht verlaat haar!
Mon enfant! mon enfant! Mijn kind! Mijn kind!
Sortez! Eruit!
Hein! quoi? Hé! Wat?
Je vous l'ordonne! Ik beveel het!
Sortez! Sortez! Eruit! Eruit!
Ah! mes filles! Venez! c'en est trop! Ach, mijn dochters! Kom! Dit is te veel!
Je ne vous connais plus! Ik ken u niet meer!
Vous êtes un rustaud! U bent een lomperik!
Vous, sortez au plus tôt! allez! U, maak dat u wegkomt! Vooruit!
Ah! Ach!
Vous pouvez trépigner! U kunt stampvoeten zoveel u wilt!
Je vous jette à la porte. Ik zet u aan de deur.
Rétractez, insolent! Neem dat terug, onbeschofte vlegel!
Le diable vous emporte! Loop naar de duivel!
Ah! Ach!