Modest Mussorgsky
просить внимания… om haar aandacht te vragen…
Отец мой, вы не просить должны. Vader, u behoort niet te vragen.
Марина Мнишек дочерью послушною была и будет Marina Mniszech was en zal een gehoorzame dochter zijn
святой, апостольской и нераздельной церкви. van de heilige, apostolische en ongedeelde Kerk.
Церковь Божия оставлена, забыта, De Kerk van God is verlaten, vergeten,
лики светлые святых поблёкли, de stralende gezichten van de heiligen zijn verbleekt,
веры живой источник чистый глохнет, de zuivere bron van het levende geloof droogt op,
огнь кадильниц благовонных меркнет, het geurige wierookvuur dooft,
зияют раны святых страстотерпцев, de wonden van de heilige martelaren gapen open,
скорбь и стоны в обителях горних, verdriet en gekerm vullen de hemelse verblijven,
льются слёзы пастырей смиренных! de tranen van nederige herders vloeien!
Отец мой! Вы… вы смущаете меня. Vader! U… u brengt mij in verwarring.
Болью жгучею речь ваша скорбная Uw droeve woorden weerklinken met brandende pijn
в слабом моём сердце отдаётся. in mijn zwakke hart.
Дочь моя! Марина! Mijn dochter! Marina!
Провозвести еретикам москалям веру правую! Verkondig het ware geloof aan de ketterse Moskovieten!
Обрати их на путь спасенья, Breng hen op de weg van het heil,
сокруши дух раскола греховный. verpletter de zondige geest van het schisma.
И прославят Марину святую En de engelen des Heren zullen de heilige Marina prijzen
пред престолом творца лучезарным ангелы господни! voor de stralende troon van de Schepper!
У! Грех какой! Och! Wat een zonde!
Отец мой, соблазном страшным Vader, met een vreselijke verleiding
вы искусили душу грешную hebt u de zondige ziel verzocht
неопытной и ветреной Марины… van de onervaren en wispelturige Marina…
Нет, не мне, привыкшей к блеску Nee, ik die aan pracht gewend ben,
в вихре света и пиров весёлых, te midden van het gewoel van de wereld en vrolijke feesten,
нет, не мне на долю пало nee, mij viel niet de taak toe
церковь божию прославить. om Gods kerk te verheerlijken.
Я бессильна… Ik ben machteloos…
Красою своею плени самозванца! Betover de troonpretendent met uw schoonheid!
Речью любовною, нежною, пылкою Met liefdevolle, tedere, vurige woorden
страсть зарони в его сердце, ontsteek hartstocht in zijn hart,
пламенным взором, улыбкой чарующей met een vurige blik, een betoverende glimlach
разум его покори. onderwerp zijn verstand.
Страх суеверный, нелепый презри, Veracht die dwaze bijgelovige angst,
угрызения совести жалкой, de kwellingen van een beklagenswaardig geweten,
брось предрассудок, пустой и ничтожный, werp het lege, nietige vooroordeel af
скромности ложной и вздорной девичьей. van valse en dwaze meisjesbescheidenheid.
Порою гневом притворным, Soms met geveinsde woede,
капризною прихотью женской, met de grillige nukken van een vrouw,
порою тонкою лестью, искусным и ловким обманом soms met geraffineerde vleierij, met bedreven en sluw bedrog
искуси его, обольсти его. verleid hem, bekoor hem.
И, когда истомлённый, у ног твоих дивных, En wanneer hij, uitgeput, aan uw wonderschone voeten,
в восторге безмолвном ждать будет велений, in zwijgende verrukking op uw bevelen wacht,
клятву потребуй святой пропаганды! eis dan een eed aan de heilige Propaganda!
Того ли мне нужно! Is dat wat ik wil!
Как? И ты дерзновенно противишься церкви! Wat? En u verzet zich brutaal tegen de Kerk!
Если за благо признано будет, Als het tot heil bevonden wordt,
должна ты пожертвовать будешь zult u moeten opofferen,
без страха и без сожаленья честью своею! zonder vrees en zonder spijt, uw eer zelf!
Что? Дерзкий лжец! Кляну твои речи лукавые, Wat? Brutale leugenaar! Ik vervloek uw listige woorden,
сердце твоё развращённое, uw verdorven hart,
Кляну тебя всей силой презрения. Ik vervloek u met al de kracht van mijn verachting.
Прочь с глаз моих! Uit mijn ogen!
Марина! Marina!
Пламенем адским глаза твои заблистали, Uw ogen vlamden op met hels vuur,
уста исказились, щёки поблёкли; uw lippen vertrokken, uw wangen verbleekten;
от дуновенья нечистого исчезла краса твоя. door de adem van de onreine is uw schoonheid verdwenen.
О, Боже, защити меня! Боже, научи меня! O God, bescherm mij! God, leer mij!
Духи тьмы тобой овладели, De geesten der duisternis hebben zich van u meester gemaakt,
гордыней бесовской твой ум помрачили, met duivelse hoogmoed hebben zij uw geest verduisterd,
в грозном величьи, на крыльях адских in vreeswekkende majesteit, op helse vleugels
сам сатана парит над тобою! zweeft Satan zelf boven u!
Смирись пред божьим послом! Verneder u voor Gods gezant!
Предайся мне всей душою, Geef u aan mij over met heel uw ziel,
своим всем помыслом, желаньем и мечтою; met al uw gedachten, verlangen en droom;
моею будь рабой! wees mijn slavin!