Modest Mussorgsky
в зеркальные воды лениво глядится, zij staart loom in het spiegelende water,
любуясь своею роскошной красою. verrukt over haar eigen weelderige schoonheid.
Над чудным цветочком, блистая на солнце, Boven de wonderschone bloem, glinsterend in de zon,
рой бабочек резвых играет, кружится; speelt en wervelt een zwerm dartele vlinders;
пленённый чудесной красою цветочка, betoverd door de wonderschone schoonheid der bloem,
прелестных листочков не смеет коснуться. durft de zwerm de tere blaadjes niet aan te raken.
И чудный цветочек, кивая головкой, En de wonderschone bloem, knikkend met haar kopje,
в зеркальные воды лениво глядится. staart loom in het spiegelende water.
Алмазный мой венец! Mijn diamanten kroon!
А в замке весёлом красавица панна, En in het vrolijke kasteel bloeit de schone jonkvrouw,
цветочка речного белее, милее, witter en lieflijker dan de rivierbloem,
цветочка речного белее, нежнее, witter en tederder dan de rivierbloem,
на славу и радость всего Сандомира tot eer en vreugde van heel Sandomierz
роскошно цветёт. in weelderige pracht.
Немало молодцов, блестящих и знатных, Menig schitterende en edele jongeling,
в невольном смущеньи in onwillekeurige verwarring
пред нею преклонялись, boog zich voor haar neer,
улыбку красотки блаженством считая, de glimlach der schone als gelukzaligheid achtend,
у ног чародейки весь мир забывая. heel de wereld vergetend aan de voeten der tovenares.
А панна-красотка лукаво смеялась Maar de schone jonkvrouw lachte sluw
над речью любовной, над страстью их пылкой, om hun woorden van liefde, om hun vurige hartstocht,
томленьям и мукам сердец их смущённых naar het smachten en de kwellingen van hun verwarde harten
не внемля. zonder acht te slaan.