Modest Mussorgsky
Она! Марина! Zij! Marina!
Здесь моя голубка, красавица моя! Hier is mijn duifje, mijn schoonheid!
О, как томительно и вяло O, hoe kwellend en lusteloos
длились минуты ожиданья, duurden de minuten van het wachten,
сколько мучительных сомнений, hoeveel kwellende twijfels,
сердце терзая, mijn hart verscheurend,
светлые думы мои омрачали, verduisterden mijn heldere gedachten,
любовь мою и счастье deden mij mijn liefde en geluk
проклинать заставляли… vervloeken…
Знаю, всё знаю! Ik weet het, ik weet alles!
Ночей не спишь, мечтаешь ты, Je slaapt niet 's nachts, je droomt,
и день, и ночь мечтаешь о своей Марине! en dag en nacht droom je van jouw Marina!
Нет, не для речей любви, Nee, niet voor woorden van liefde,
не для бесед пустых и вздорных niet voor leeg en dwaas gepraat
я пришла к тебе. Ты наедине с собою ben ik tot je gekomen. Jij, alleen met jezelf,
можешь млеть и таять от любви ко мне. mag smachten en wegsmelten van liefde voor mij.
Марина! Marina!
Нет, меня не удивят, ты должен знать, Nee, ze verbazen mij niet, je moet weten,
ни жертвы, ни даже смерть твоя noch offers, noch zelfs jouw dood
из-за любви ко мне. vanwege je liefde voor mij.
Когда ж царём ты будешь на Москве? En wanneer word jij tsaar in Moskou?
Царём? Марина, ты пугаешь сердце! Tsaar? Marina, je verschrikt mijn hart!
Ужели власть, сияние престола, Zou de macht, de glans van de troon,
холопов подлых рой, een zwerm laaghartige knechten,
их гнусные доносы hun gemene verdachtmakingen
в тебе могли бы заглушить in jou kunnen smoren
святую жажду любви взаимной, de heilige dorst naar wederzijdse liefde,
отраду ласки сердечной, de vreugde van een innige liefkozing,
объятий жарких van vurige omhelzingen
и страстных восторгов чарующую силу? en de betoverende kracht van hartstochtelijke verrukkingen?
Конечно! Мы и в хижине убогой Natuurlijk! Zelfs in een armzalige hut
будем счастливы с тобой; zullen wij gelukkig zijn met elkaar;
что нам слава, что нам царство? wat is roem voor ons, wat is een rijk voor ons?
Мы любовью будем жить одной! Wij zullen van liefde alleen leven!
Если вы, царевич, одной любви хотите, Als u, tsarevitsj, slechts liefde wenst,
в Московии найдётся для вас немало женщин in Moskovië vindt u genoeg vrouwen,
красивых, румяных, бровь соболиная… mooi, blozend, met sabelzwarte wenkbrauwen…
Тебя, тебя одну, Марина, Jou, jou alleen, Marina,
я обожаю всей силой страсти, aanbid ik met alle kracht van hartstocht,
всей жаждой неги и блаженства. met alle dorst naar tederheid en gelukzaligheid.
Сжалься над скорбью бедной души моей… Heb erbarmen met het verdriet van mijn arme ziel…
Не отвергай меня! Wijs mij niet af!
Так не Марину, Dus niet Marina,
вы только женщину во мне любили? u hebt slechts de vrouw in mij bemind?
Лишь престол царей московских, Slechts de troon van de Moskouse tsaren,
лишь златой венец державный slechts de gouden vorstenkroon
искусить меня могли бы. hadden mij kunnen verleiden.
Ты ранишь сердце мне, жестокая Марина; Je verwondt mijn hart, wrede Marina;
от слов твоих могильный хлад на душу веет. van jouw woorden waait een grafkoude rilling over mijn ziel.
Видишь, я у ног твоих, Zie je, ik lig aan jouw voeten,
у ног твоих молю тебя: aan jouw voeten smeek ik je:
не отвергай любви моей безумной! wijs mijn waanzinnige liefde niet af!
Встань, любовник нежный. Sta op, tedere minnaar.
Не томи себя мольбой напрасной. Kwel jezelf niet met vergeefs smeken.
Встань, страдалец нежный! Sta op, tere lijder!
Как мне жаль тебя, мне жаль, мой милый. Wat heb ik medelijden met je, mijn lieve.
Изнемог ты, истомился Je bent verzwakt, je hebt jezelf uitgeput
от любви к своей Марине, van liefde voor jouw Marina,
день и ночь о ней мечтаешь, dag en nacht droom je van haar,
бросил думать о престоле, je bent opgehouden aan de troon te denken,
о борьбе с царём Борисом… aan de strijd met tsaar Boris…
Прочь, бродяга дерзкий! Weg, brutale landloper!
Марина, что с тобой? Marina, wat is er met je?
Прочь, приспешник панский! Weg, handlanger van de adel!
Прочь, холоп! Weg, knecht!
Стой, Марина! Stop, Marina!
Мне чудилось, ты бросила Het leek mij dat je wierp
укором тягостным met een zwaar verwijt
моей минувшей жизни… van mijn verleden leven…
Лжёшь, гордая полячка! Je liegt, trotse Poolse!
Царевич я! Ik ben de tsarevitsj!
Со всех концов Руси вожди стеклися. Uit alle hoeken van Rusland zijn de aanvoerders samengestroomd.
Заутра в бой летим Morgenvroeg vliegen wij ten strijde
в главе дружин хоробрых, aan het hoofd van dappere strijdmachten,
славным витязем — и прямо als een roemrijke ridder, en regelrecht
в кремль Московский, naar het Kremlin van Moskou,
на отчий престол, naar de troon van mijn vaderen,
завещанный судьбой! mij door het lot nagelaten!
Но когда царём я сяду Maar als ik als tsaar zetel
в величьи неприступном, in ongenaakbare grootsheid,
о, с каким восторгом o, met welk een verrukking
я насмеюсь над тобой, zal ik je bespotten,
о, как охотно я посмотрю на тебя, o, hoe graag zal ik naar je kijken,
как ты, потерянным царством терзаясь, hoe jij, gekweld door een verloren rijk,
рабою послушною будешь ползти als een gehoorzame slavin zult kruipen
к подножью престола моего… naar de voet van mijn troon…
Всем тогда смеяться я велю Dan zal ik iedereen bevelen te lachen
над глупою шляхтянкой! om de dwaze edelvrouw!
Смеяться!? Lachen!?
О, царевич, умоляю, O, tsarevitsj, ik smeek je,
о, не кляни меня за речи злые. o, vervloek mij niet om mijn boze woorden.
Не укором, не насмешкой, Niet met verwijt, niet met spot,
но чистой любовью звучат они, maar met zuivere liefde klinken zij,
жаждой славы твоей, жаждой величья met dorst naar jouw roem, dorst naar grootsheid
звучат в тиши ночной, klinken zij in de stilte van de nacht,
мой милый, о, мой коханый, mijn lieve, o, mijn geliefde,
не изменит твоя Марина! jouw Marina zal je niet verraden!
Забудь, о забудь о ней, Vergeet, o vergeet haar,
забудь о любви своей, vergeet jouw liefde,
скорей, скорей на отчий престол! sneller, sneller naar de troon van je vader!
Марина! Адскую муку души моей Marina! Wakker de helse kwelling van mijn ziel
не растравляй любовью притворной! niet aan met geveinsde liefde!
Люблю, тебя, мой коханый! Ik hou van je, mijn geliefde!
Мой повелитель! Mijn heerser!
О, повтори, повтори, Марина! O, zeg het nog eens, zeg het nog eens, Marina!
О, не дай остыть наслажденью, O, laat deze verrukking niet verkillen,
дай душе отраду, моя чаровница, schenk mijn ziel vreugde, mijn betoveraarster,
жизнь моя! mijn leven!
Царь мой! Mijn tsaar!
Встань, царица моя ненаглядная! Sta op, mijn innig geliefde tsarina!
Обними ты желанного, встань, обними! Omhels jouw beminde, sta op, omhels!
О, как сердце моё оживил ты, O, hoe je mijn hart hebt doen herleven,
повелитель мой! mijn heerser!