Umberto Giordano
e ai prati colmi di viole, en op de weiden vol viooltjes,
pioveva loro il sole, stortte de zon haar licht uit,
e folgorava d'oro il mondo: en de wereld gloeide goud:
parea la terra un immane tesor, de aarde leek een onmetelijke schat,
e a lei serviva di scrigno il firmamento. en het firmament was haar juwelenkist.
Su dalla terra a la mia fronte Op vanaf de aarde tot aan mijn voorhoofd
veniva una carezza viva, un bacio. kwam een levende streling, een kus.
Gridai vinto d'amor: Overmand door liefde riep ik uit:
T'amo tu che mi baci, Ik hou van jou die mij kust,
divinamente bella, o patria mia! goddelijk schoon, o mijn vaderland!
E volli pien d'amore pregar! En vol liefde verlangde ik te bidden!
Varcai d'una chiesa la soglia; Ik stapte over de drempel van een kerk;
là un prete ne le nicchie daar stapelde een priester, in de nissen
dei santi e della Vergine, van de heiligen en de Maagd,
accumulava doni - offergaven op,
e al sordo orecchio en aan zijn dove oor
un tremulo vegliardo smeekte een bevende grijsaard
invan chiedeva pane tevergeefs om brood
e invano stendea la mano! en strekte tevergeefs zijn hand uit!
Varcai degli abituri l'uscio; Ik stapte over de drempel van de krotten;
un uom vi calunniava een man stond daar te schelden,
bestemmiando il suolo vervloekte de grond
che l'erario a pena sazia die de schatkist nauwelijks vult,
e contro a Dio scagliava en slingerde tegen God,
e contro agli uomini en tegen de mensen,
le lagrime dei figli. de tranen van zijn kinderen.
In cotanta miseria Te midden van zo grote ellende
la patrizia prole che fa? wat doet het adellijke geslacht?
Sol l'occhio vostro Alleen uw oog
esprime umanamente qui drukt hier menselijk uit,
un guardo di pietà, een blik van medelijden,
ond'io guardato ho a voi zodat ik naar u heb gekeken
si come a un angelo. als naar een engel.
E dissi: Ecco la bellezza della vita! En ik zei: Zie de schoonheid van het leven!
Ma, poi, a le vostre parole, Maar toen, bij uw woorden,
un novello dolor m'ha colto in pieno petto. trof een nieuw verdriet mij vol in de borst.
O giovinetta bella, O schoon jong meisje,
d'un poeta non disprezzate il detto: veracht niet het woord van een dichter:
Udite! Non conoscete amor, Luister! U kent de liefde niet,
amor, divino dono, non lo schernir, de liefde, goddelijke gave, bespot haar niet,
del mondo anima e vita è l'Amor! de Liefde is de ziel en het leven van de wereld!