Umberto Giordano
che, vile, qui mi vien data. die mij hier laaghartig wordt toegediend.
Fui letterato, Ik was een letterkundige,
ho fatto di mia penna arma feroce ik maakte van mijn pen een fel wapen
contro gli ipocriti! tegen de huichelaars!
Con la mia voce ho cantato la patria! Met mijn stem heb ik het vaderland bezongen!
Passa la vita mia come una bianca vela: Mijn leven gaat voorbij als een wit zeil:
essa inciela le antenne het heft de ra's naar de hemel
al sole che le indora naar de zon die ze verguldt
e affonda la spumante prora en duikt zijn schuimende boeg
ne l'azzurro dell'onda... in het blauw van de golf...
Va la mia nave spinta dalla sorte Vaart mijn schip, gedreven door het lot,
a la scogliera bianca della morte? naar de witte klip van de dood?
Son giunto? Sia! Ben ik aangekomen? Het zij zo!
Ma a poppa io salgo Maar ik klim naar het achterdek
e una bandiera trionfale en een triomfantelijke vlag
sciolgo ai venti, e su vi è scritto: Patria! ontvouw ik in de wind, en daarop staat geschreven: Vaderland!
A lei non sale il tuo fango! Jouw vuil bereikt het niet!
Non sono un traditore. Ik ben geen verrader.
Uccidi? Ma lasciami l'onor! Dood je mij? Maar laat mij mijn eer!