Béla Bartók
Legyen csukva a két ajtó. Laat de twee deuren gesloten blijven.
Teljen dallal az én váram. Laat mijn kasteel zich vullen met gezang.
Gyere, gyere, csókra várlak! Kom, kom, ik wacht op je kus!
Nyissad ki még a két ajtót. Open nog de twee deuren.
Judit, Judit, csókra várlak. Judit, Judit, ik wacht op je kus.
Gyere, várlak. Judit várlak! Kom, ik wacht op je. Judit, ik wacht op je!
Nyissad ki még a két ajtót. Open nog de twee deuren.
Azt akartad, felderüljön; Jij wilde dat het zou opklaren;
nézd, tündököl már a váram. kijk, mijn kasteel schittert al.
Nem akarom, hogy előttem Ik wil niet, dat voor mij
csukott ajtóid legyenek! er gesloten deuren van jou zijn!
Vigyázz, Wees voorzichtig,
vigyázz a váramra, waak over mijn kasteel,
vigyázz, wees voorzichtig,
nem lesz fényesebb már het zal niet helderder meer worden
Életemet, halálomat, Kékszakállú! Mijn leven, mijn dood, Blauwbaard!
Judit, Judit! Judit, Judit!
Nyissad ki még a két ajtót, Open nog de twee deuren,
Kékszakállú, Kékszakállú! Blauwbaard, Blauwbaard!
Mért akarod, mért akarod? Waarom wil je het, waarom wil je het?
Judit! Judit! Judit! Judit!
Nyissad, nyissad! Open het, open het!
Adok neked még egy kulcsot. Ik geef je nog een sleutel.
Csendes fehér tavat látok, Ik zie een stil wit meer,
mozdulatlan fehér tavat. een roerloos wit meer.
Milyen víz ez Kékszakállú? Wat voor water is dit, Blauwbaard?
Könnyek, Judit, könnyek, könnyek Tranen, Judit, tranen, tranen
Milyen néma, mozdulatlan. Hoe stil, roerloos.
Könnyek, Judit, könnyek, könnyek Tranen, Judit, tranen, tranen
Sima fehér, tiszta fehér. Glad wit, zuiver wit.
Könnyek, Judit, könnyek, könnyek Tranen, Judit, tranen, tranen
Gyere, Judit, gyere Judit, Kom, Judit, kom Judit,
csókra várlak. ik wacht op je kus.
Gyere várlak, Judit várlak. Kom, ik wacht op je, Judit, ik wacht op je.
Az utolsót nem nyitom ki. De laatste open ik niet.
Nem nyitom ki. Ik open hem niet.