Arthur Sullivan
That lovers hope for, and that poets sing, waar geliefden op hopen, en waar dichters van zingen,
What bringest thou to me but gold and sadness? wat breng je mij anders dan goud en droefenis?
A bridegroom all unknown, save in this wise, Een bruidegom geheel onbekend, behalve op deze wijze:
Today he dies! Today, alas, he dies! vandaag sterft hij! Vandaag, helaas, sterft hij!
Though tear and long-drawn sigh Al passen tranen en langgerekte zuchten
Ill fit a bride, een bruid maar slecht,
No sadder wife than I er is geen droeviger vrouw dan ik
The whole world wide! in heel de wijde wereld!
Ah me! Ah me! Ach mij! Ach mij!
Yet maids there be En toch zijn er meisjes
Who would consent to lose die ermee zouden instemmen
The very rose of youth, de roos zelf van de jeugd te verliezen,
The flow'r of life, de bloem van het leven,
To be, in honest truth, om, naar eerlijke waarheid,
A wedded wife, een gehuwde vrouw te zijn,
No matter whose! het doet er niet toe van wie!
Ah me! what profit we, Ach mij! wat winnen wij,
O maids that sigh, o meisjes die zuchten,
Though gold should live al zou het goud blijven bestaan
If wedded love must die? als de huwelijksliefde moet sterven?
Ere half an hour has rung, Voordat het halfuur heeft geslagen,
A widow I! ben ik een weduwe!
Ah, heaven, he is too young, Ach, hemel, hij is te jong,
Too brave to die! te dapper om te sterven!
Ah me! Ah me! Ach mij! Ach mij!
Yet wives there be En toch zijn er vrouwen
So weary worn, I trow, zo afgemat van vermoeidheid, geloof ik,
That they would scarce complain, dat ze nauwelijks zouden klagen,
So that they could zolang ze maar
In half an hour attain binnen een halfuur konden bereiken
To widowhood, de staat van weduwschap,
No matter how! het doet er niet toe hoe!
O weary wives O vermoeide vrouwen
Who widowhood would win, die het weduwschap willen winnen,
Rejoice that ye have time verheugt u dat u tijd hebt
To weary in. om in moe te worden.