Giuseppe Verdi
Di lassù, da quei negri dirupi, Daarboven, van die zwarte rotsen,
il segnal de' nemici partì. is het signaal van de vijanden gegeven.
Ne' lor petti scintillano d'ira... In hun borst fonkelen ze van woede...
e già piomban, t'accerchiano fitti... en al storten ze zich neer, dicht omsingelen ze je...
Al tuo capo già volser la mira... op je hoofd hebben ze reeds gemikt...
per pietà, va', t'invola di qui. in vredesnaam, ga, vlucht van hier.
(Traditor, sciagurati son essi, Verraders, ellendelingen zijn ze,
che minacciano il vivere mio? die mijn leven bedreigen?
Ma l'amico ho tradito ancor io... Maar ook ik heb mijn vriend verraden...
son colui che nel cor lo ferì! ik ben degene die hem in het hart wondde!
Innocente, sfidati gli avrei; Onschuldig zou ik hen getrotseerd hebben;
or d'amore colpevole... fuggo. nu, schuldig aan liefde... vlucht ik.
La pietà del signore su lei Moge de barmhartigheid van de Heer over haar
posi l'ale, protegga i suoi dì!) haar vleugel spreiden en haar dagen beschermen!
Fuggi, fuggi: per l'orrida via Vlucht, vlucht: langs de gruwelijke weg
sento l'orma dei passi spietati. hoor ik de tred van meedogenloze voetstappen.
Allo scambio dei detti esecrati Bij de uitwisseling van die vervloekte wachtwoorden
ogni destra la daga brandì. greep elke rechterhand naar de dolk.
Va', ti salva, o che il varco all'uscita Ga, red jezelf, of straks zie je
qui fra poco serrarsi vedrai; hier de uitgang voor je dichtgaan;
va', ti salva, del popolo è vita ga, red jezelf; het leven van het volk
questa vita che getti così. is dit leven dat je zo achteloos weggooit.