Giuseppe Verdi
O figlio d'Inghilterra, O zoon van Engeland,
amor di questa terra: geliefde van dit land:
reggi felice, arridano regeer gelukkig, mogen u toelachen
gloria e salute a te. roem en voorspoed u.
Il più superbo alloro De trotste lauwer,
che vince ogni tesoro, die elke schat overtreft,
alla tua chioma intrecciano vlechten dankbaarheid en trouw
riconoscenza e fe'. in uw haren.
Ma la sventura è cosa Maar het ongeluk is iets
pur ne' trionfi ascosa, zelfs in triomfen verborgen,
là dove il fato ipocrita daar waar het huichelachtige lot
veli una rea mercé. een wrede beloning verhult.
Non crede al proprio fato Hij gelooft zijn eigen lot niet
ma pur morrà piagato; maar toch zal hij gewond sterven;
sorrise al mio presagio, hij glimlachte om mijn voorspelling,
ma nella fossa ha il piè. maar staat al met een voet in het graf.
E posso alcun sospetto En kan ik enige argwaan
alimentar nel petto, in mijn borst koesteren,
se mille cuori battono als duizend harten kloppen
per immolarsi a me? om zich voor mij op te offeren?
(Chiude al ferir la via (Dit slaafse gepeupel verspert de weg naar de slag,
questa servil genia, dit slaafse ras,
che sta lambendo l'idolo, dat zijn afgod likt,
e che non sa il perché.) en dat niet eens weet waarom.)