Giuseppe Verdi
Alzati, là tuo figlio Sta op; daar gun ik je
a te concedo riveder. Nell'ombra je zoon weer te zien. In de schaduw
e nel silenzio, là, en in de stilte, daar,
il tuo rossore e l'onta mia nascondi. verberg je schaamte en mijn schande.
Non è su lei, nel suo Niet op haar, op haar
fragile petto che colpir degg'io. tere borst moet ik toeslaan.
Altro, ben altro sangue a terger dessi Ander, heel ander bloed moet
l'offesa!... de belediging uitwissen!...
Il sangue tuo! Jouw bloed!
Né tarderà il mio ferro En mijn staal zal niet talmen
tutto a versarlo dal tuo falso core: het geheel uit je valse hart te gieten:
delle lacrime mio vendicatore! wreker van mijn tranen!
Che m'affidi e d'un tratto esecrabile Jij aan wie ik mij toevertrouwde, en die met één gruwelijke slag
l'universo avveleni per me! het heelal voor mij vergiftigt!
Traditor! che in tal guisa rimuneri Verrader! die op zo'n wijze
dell'amico tuo primo la fé! de trouw van je oudste vriend beloont!
O dolcezze perdute! O memorie O verloren zoetheid! O herinneringen
d'un amplesso che mai non s'oblia!... aan een omhelzing die nooit wordt vergeten!...
Quando Amelia sì bella, sì candida Toen Amelia, zo mooi, zo zuiver,
sul mio seno brillava d'amor!... aan mijn borst straalde van liefde!...
È finita - non siede che l'odio, Het is voorbij; niets heerst dan de haat,
e la morte sul vedovo cor! en de dood, op mijn weduwlijk hart!