Nikolai Rimsky-Korsakov
С ума нейдёт красавица! De schone wijkt niet uit mijn gedachten!
И рад бы забыть её — забыть-то силы нет. Graag zou ik haar vergeten, maar de kracht ontbreekt me.
Напрасно думал честью кончить дело, Vergeefs dacht ik de zaak met eer te beslechten,
Напрасно засылал к отцу я сватов. vergeefs zond ik koppelaars naar haar vader.
Велел сказать купец мне наотрез: De koopman liet mij botweg weten:
Благодарим боярина за ласку, Wij danken de bojaar voor zijn welwillendheid,
А дочь свою я обещал другому, maar mijn dochter heb ik aan een ander beloofd,
Ивану Лыкову, aan Ivan Lykov,
Что возвратился недавно die onlangs is teruggekeerd
Из краёв сюда заморских. uit landen overzee.
Не тот я стал теперь, всё миновало, Ik ben niet meer wie ik was, alles is voorbij,
Отвага мне души не веселит, dapperheid verheugt mijn ziel niet meer,
И буйная головушка поникла. en mijn roekeloze hoofd hangt laag.
Не узнаю теперь я сам себя, Ik herken mezelf niet meer,
Не узнаю Григория Грязного. ik herken Grigory Gryaznoy niet meer.
Куда ты, удаль прежняя, девалась, Waar ben je heen, mijn vroegere overmoed,
Куда умчались дни лихих забав? waar zijn de dagen van wild vermaak gebleven?
Не тот я стал теперь, не тот я стал. Ik ben niet meer wie ik was, niet meer wie ik was.
Бывало, мы, чуть девица по сердцу, Vroeger, zodra een meisje ons beviel,
Нагрянем ночью, дверь с крюка сорвали, overvielen we haar bij nacht, rukten de deur van het slot,
Красавицу на тройку — и пошёл! de schone op de troika, en weg waren we!
Нагрянули — и поминай как звали. We overvielen haar, en zoek haar dan nog maar.
Немало их я выкрал на роду, Velen heb ik in mijn leven geschaakt,
Немало их умчал на борзых конях, velen voerde ik weg op snelle paarden,
И юною девичьей красотою en met jonge, meisjesachtige schoonheid
Потешил кровь горячую свою. verzadigde ik mijn hete, vurige bloed.
Не узнаю теперь я сам себя, Ik herken mezelf niet meer,
Не узнаю Григория Грязного. ik herken Grigory Gryaznoy niet meer.
Куда ты, удаль прежняя, девалась, Waar ben je heen, mijn vroegere overmoed,
Куда умчались дни лихих забав? waar zijn de dagen van wild vermaak gebleven?
Не тот я стал теперь, всё миновало. Ik ben niet meer wie ik was, alles is voorbij.