Arthur Sullivan
With ever-living glory, in eeuwig levende glorie,
Does not deny verloochent
His majesty — zijn eigen majesteit niet,
He scorns to tell a story! hij is te trots om een leugen te vertellen!
He don't exclaim, Hij roept nooit uit:
"I blush for shame, Ik bloos van schaamte,
So kindly be indulgent." wees daarom toegeeflijk.
But, fierce and bold, Maar, fel en stoutmoedig,
In fiery gold, in vurig goud,
He glories all effulgent! schittert hij, volkomen stralend!
I mean to rule the earth, Ik ben van plan de aarde te regeren,
As he the sky — zoals hij de hemel regeert,
We really know our worth, wij kennen onze waarde echt wel,
The sun and I! de zon en ik!
I mean to rule the earth, Ik ben van plan de aarde te regeren,
As he the sky — zoals hij de hemel regeert,
We really know our worth, wij kennen onze waarde echt wel,
The sun and I! de zon en ik!
Observe his flame, Kijk naar zijn vuur,
That placid dame, en die kalme dame,
The moon's Celestial Highness; de hemelse Hoogheid van de maan;
There's not a trace Er is geen spoor
Upon her face op haar gezicht
Of diffidence or shyness: van schroom of verlegenheid:
She borrows light Ze leent licht
That, through the night, zodat, door de nacht heen,
Mankind may all acclaim her! de hele mensheid haar kan toejuichen!
And, truth to tell, En, eerlijk gezegd,
She lights up well, komt ze er mooi mee voor de dag,
So I, for one, don't blame her! dus ik, in elk geval, neem het haar niet kwalijk!
Ah, pray make no mistake, Ach, vergis je niet,
We are not shy; wij zijn niet verlegen;
We're very wide awake, wij zijn klaarwakker,
The moon and I! de maan en ik!
Ah, pray make no mistake, Ach, vergis je niet,
We are not shy; wij zijn niet verlegen;
We're very wide awake, wij zijn klaarwakker,
The moon and I! de maan en ik!