Arthur Sullivan
With a frightful, frantic, fearful frown, Met een vreselijke, woeste, dreigende frons
I bared my big right arm. ontblootte ik mijn grote rechterarm.
I seized him by his little pig-tail, Ik greep hem bij zijn vlechtje,
And on his knees fell he, en hij viel op zijn knieën.
As he squirmed and struggled, Terwijl hij kronkelde en spartelde
And gurgled and guggled, en gorgelde en rochelde,
I drew my snickersnee! trok ik mijn kling!
Oh, never shall I O, nooit zal ik
Forget the cry, de kreet vergeten
Or the shriek that shrieked he, of de gil die hij slaakte,
As I gnashed my teeth, toen ik knarsetandend
When from its sheath uit de schede
I drew my snickersnee! mijn kling trok!
We know him well, Wij kennen hem goed:
He cannot tell hij kan onmogelijk
Untrue or groundless tales— onware of verzonnen verhalen vertellen.
He always tries Hij probeert altijd
To utter lies, te liegen,
And every time he fails. en elke keer lukt het hem niet.
He shivered and shook as he gave the sign Hij rilde en beefde toen hij het teken gaf
For the stroke he didn't deserve; voor de slag die hij niet verdiende;
When all of a sudden his eye met mine, toen ineens zijn blik de mijne kruiste,
And it seemed to brace his nerve; en dat leek hem moed in te spreken;
For he nodded his head and kissed his hand, want hij knikte en wierp een kushandje toe,
And he whistled an air, did he, en hij floot er een deuntje bij,
As the sabre true terwijl de trouwe sabel
Cut cleanly through zuiver dwars door
His cervical vertebrae! zijn halswervels sneed!
When a man's afraid, Als een man bang is,
A beautiful maid is een mooi meisje
Is a cheering sight to see; een bemoedigende aanblik;
And it's oh, I'm glad en o, wat ben ik blij
That moment sad dat dat droeve moment
Was soothed by sight of me! door mijn aanblik werd verzacht!
Her terrible tale Haar vreselijke verhaal
You can't assail, valt niet aan te vechten:
With truth it quite agrees: het klopt volkomen met de waarheid.
Her taste exact Haar nauwgezette voorliefde
For faultless fact voor foutloze feiten
Amounts to a disease. grenst aan een ziekte.
Now though you'd have said that head was dead Al zou je zeggen dat dat hoofd dood was
(For its owner dead was he), (want zijn eigenaar was dood),
It stood on its neck, with a smile well-bred, het ging op zijn nek staan, met een beschaafde glimlach,
And bowed three times to me! en boog drie keer voor mij!
It was none of your impudent off-hand nods, Het was geen brutaal, achteloos knikje,
But as humble as could be; maar zo nederig als het maar kon,
For it clearly knew want het wist heel goed
The deference due welk respect toekwam
To a man of pedigree! aan een man van stand!
And it's oh, I vow, En o, ik zweer het,
This deathly bow die buiging van een dode
Was a touching sight to see; was een ontroerende aanblik.
Though trunkless, yet Al had het geen romp, toch
It couldn't forget kon het niet vergeten
The deference due to me! welk respect mij toekwam!
This haughty youth, Deze hooghartige jongeman
He speaks the truth spreekt de waarheid
Whenever he finds it pays: zodra hij merkt dat het loont:
And in this case en in dit geval
It all took place is alles gegaan
Exactly as he says! precies zoals hij zegt!