Nikolai Rimsky-Korsakov
Без шеломов и без лат, zonder helm, zonder harnas,
Оба мертвые лежат, beiden liggen ze hier dood,
Меч вонзивши друг во друга. elkaar het zwaard in het lijf gedreven.
Бродят кони их средь луга Hun paarden dwalen over de weide,
По протоптанной траве, over het vertrapte gras,
По кровавой мураве… over de bebloede zode...
Ох, опора наша, дети! Ach, onze steun en toeverlaat, kinderen!
Горе мне! Попались в сети Wee mij! Ze raakten verstrikt,
Оба наши сокола! beide onze valken!
Горе! смерть моя пришла! Wee! mijn eigen dood is gekomen!
Все рыдайте за Додоном, Ween, allen, met Dodon,
Пусть застонет тяжким стоном, laat met een zware kreun weergalmen
Тяжким стоном глубь долин, met een zware kreun de diepte der dalen,
Тяжким стоном пусть застонет, met een zware kreun laat het kreunen,
И сердце гор потрясётся. en het hart der bergen zal beven.