Anton Rubinstein
Несчастный, ненавистный мне мир! Ellendige wereld, mij gehaat!
Передо мной веков бесплодных Voor mij trekt een sombere reeks
Ряд унылый проходит. van onvruchtbare eeuwen voorbij.
Властвовать землей наскучило… Heersen over de aarde heeft me verveeld...
Без наслажденья я сею зло, Zonder genot zaai ik kwaad,
Нигде ему не нахожу сопротивленья, en nergens stuit ik op weerstand,
И все покорно моему желанью en alles buigt voor mijn wil
Иль повеленью. of mijn bevel.
Проклятый мир, Vervloekte wereld,
Презренный мир, verachtelijke wereld,
Несчастный, ненавистный мне мир. ellendige wereld, mij gehaat.
Чем он хорош? Wat is er goed aan?
Как люди, так же он ничтожен, Net als de mensen is ook zij waardeloos,
Повсюду все одно и то ж, overal is alles een en hetzelfde,
Он всюду слаб и ненадежен. overal is zij zwak en onbetrouwbaar.
Я захочу - и разнесу Ik hoef het maar te willen, en ik verspreid
Леса и рощи ураганом, bossen en wouden met een orkaan,
Водой равнины наводню, ik zet de vlakten onder water,
И небо затяну туманом, en hul de hemel in mist,
Огнем подземным растоплю met onderaards vuur smelt ik
Я горы, скалы, и долины de bergen, de rotsen en de dalen,
Бесхладной лавой затоплю! en verdrink ze in nooit dovende lava!
Все, что пред собой я вижу, Alles wat ik voor me zie,
Все проклинаю, ненавижу; alles vervloek ik, alles veracht ik;
Все, что пред собой я вижу, Alles wat ik voor me zie,
Все проклинаю, все ненавижу! alles vervloek ik, alles veracht ik!