Anton Rubinstein
буря нас из мрака de storm roept ons als het ware
словно вызывает. uit de duisternis tevoorschijn.
Ждём мы — не дождёмся Wij wachten, en wachten tevergeefs,
свыше повеленья op het bevel van boven
по земле промчаться om over de aarde te razen
вихрем разрушенья. in een wervelwind van verwoesting.
Вызвал нас кто? Wie heeft ons geroepen?
Вихрем промчался… Hij raasde voorbij als een wervelwind...
Чёрной рукою тучей несло? Droeg een zwarte hand ons mee als een wolk?
Нет никого! Нет никого! Er is niemand! Er is niemand!
В бурю наши волны In de storm spelen onze golven
веселей играют. des te vrolijker.
Поздно! Te laat!
И луга, и нивы Zowel de weiden als de korenvelden
струйки наполняют! vullen de beekjes!
Домой! Пора отдохнуть! Naar huis! Het is tijd om te rusten!
Братья, ступайте! Broeders, ga op weg!
Вечерний зефир De avondbries
ласкать будет мир. zal de wereld strelen.
Ветер нас тревожит, De wind brengt ons in beroering,
дождь нас освежает. de regen verfrist ons.
Бисером сребристым Met zilverachtige parels
дождь нас окропляет. besprenkelt de regen ons.
Пора! Het is tijd!
Наш покой от века Onze rust, sinds mensenheugenis,
вихрь не возмущает. wordt door geen wervelwind verstoord.
Пора! Het is tijd!
Прошла гроза; опять блестит, De storm is voorbij; opnieuw schittert,
опять живит нас солнца луч, opnieuw doet de zonnestraal ons herleven,
лазурью небеса сияют de hemel straalt in azuurblauw
и блеском золота играют! en spelen met de glans van goud!
Прекрасен, чуден божий мир: Schoon en wonderbaar is Gods wereld:
здесь людям рай, здесь духам пир! hier is het paradijs voor de mensen, hier een feest voor de geesten!
Хвала тебе, творец земли, Geprezen zijt gij, schepper van de aarde,
хвала тебе, творец небес! geprezen zijt gij, schepper van de hemelen!
Гей, гей. Демон, мы ждём! Hé, hé. Demon, wij wachten!
Ждём мы — не дождёмся Wij wachten, en wachten tevergeefs,
свыше повеленья op het bevel van boven
по земле промчаться om over de aarde te razen
вихрем разрушенья. in een wervelwind van verwoesting.