Anton Rubinstein
Не кляни, а люби! Vervloek niet, maar heb lief!
И простит тебя тот, En Hij zal je vergeven,
в ком любви нет конца, Hij in wie de liefde geen einde kent,
и опять для тебя Он свой рай отопрёт! en opnieuw zal Hij voor jou Zijn paradijs ontsluiten!
Что мне сиянье вечной власти, Wat is mij de glans van eeuwige macht,
что рай святой! wat is mij het heilige paradijs!
Хочу свободы я и страсти, Ik wil vrijheid en hartstocht,
а не покой. en geen rust.
Хвалите вы его творенья, — Jullie prijzen Zijn scheppingen,
вы все рабы! jullie zijn allen slaven!
Я жить хочу, хочу волненья, Ik wil leven, ik wil beroering,
хочу борьбы! ik wil de strijd!
Божий мир полюби, Ga Gods wereld liefhebben,
как, бывало, любил, zoals je eens deed,
прежних братий своих je vroegere broeders,
вспомяни и люби! gedenk hen, en heb lief!
Тиран, он хочет послушанья, Een tiran, Hij wil gehoorzaamheid,
а не любви. en geen liefde.
Любовь горда, горда, как знанье, Liefde is trots, trots als kennis,
вот что пойми. begrijp dat toch.
Когда без рабства, без угнетенья Wanneer ik, zonder slavernij, zonder verdrukking,
найду любовь, liefde vind,
тогда к нему без озлобленья dan zal ik tot Hem, zonder verbittering,
вернусь я вновь. opnieuw terugkeren.
Мрачный! Пойми ж и ты — Sombere geest! Begrijp jij dan ook -
в гордости нет любви. in hoogmoed is geen liefde.
Всё созидается, всё побеждается, Alles wordt geschapen, alles wordt overwonnen,
всё обновляется силой любви. alles wordt vernieuwd door de kracht van de liefde.
Хочу свободы я и знанья: Ik wil vrijheid en kennis:
в них — гордость, сила in hen liggen trots, kracht,
и власть моя! en mijn macht!
Твои познанья — отрицанья, Jouw kennis is enkel ontkenning,
и ненависть — любовь твоя. en haat is jouw liefde.
И нет тебе ни пониманья, En er is voor jou geen begrip,
ни обновленья никогда! noch vernieuwing, ooit!
Всё, до чего коснёшься ты, Alles wat jij aanraakt,
и смерть и гибель ожидает; wacht dood en verderf;
твоё дыханье отравляет. jouw adem vergiftigt alles.
Ты о любви не говори. Spreek jij niet over liefde.
Враг ненавистный мой, молчи, молчи! Mijn gehate vijand, zwijg, zwijg!
Все презираю я речи твои! Ik veracht al jouw woorden!
И помни: до того, что небу мило, En onthoud: dat wat de hemel lief is,
не касайся ты, смотри! raak het niet aan, pas op!
Грози, грози мне, раб бесстрастный! Dreig me, dreig me, hartstochtloze slaaf!
Я борьбы хочу, — смотри ж и ты! Ik wil de strijd, dus pas jij ook maar op!