Richard Wagner
Wer sollte nicht den Bronnen kennen? Wie zou de bron niet kennen?
Hör, seine Tugend preis' ich laut! - Hoor, zijn deugd prijs ik luid!
Doch ohne Sehnsucht heiss zu fühlen Doch zonder heet verlangen te voelen
ich seinem Quell nicht nahen kann: kan ik zijn bron niet naderen:
Des Durstes Brennen muss ich kühlen, het branden van de dorst moet ik koelen,
getrost leg' ich die Lippen an. getroost leg ik de lippen aan.
In vollen Zügen trink' ich Wonnen, In volle teugen drink ik geneugten
in die kein Zagen je sich mischt: waarin zich nooit enige aarzeling mengt:
denn unversiegbar ist der Bronnen, want onuitputtelijk is de bron,
wie mein Verlangen nie erlischt. zoals mijn verlangen nooit uitdooft.
So, dass mein Sehnen ewig brenne, Opdat mijn hunkering eeuwig brande,
lab' an dem Quell ich ewig mich: laaf ik mij eeuwig aan de bron:
und wisse, Wolfram, so erkenne en weet, Wolfram, zo herken ik
der Liebe wahrstes Wesen ich! het waarachtigste wezen der liefde!