Giuseppe Verdi
Vegliardi vidi e giovani grijsaards zag ik, en jongeren,
Del vizio in schiavitude; in de slavernij van de ondeugd;
Vinto dall'oro il merito, verdienste verslagen door het goud,
Delusa la giustizia, de gerechtigheid bedrogen,
E in mare di nequizia en in een zee van boosaardigheid
Vagar l'umanità. de mensheid ronddwalen.
Cielo, che orror! Hemel, wat een gruwel!
Le ingenue De argeloze
Custodi del pudore, hoedsters van de eerbaarheid,
Le donne, rotto il vincolo de vrouwen, de band verbroken
Del coniugale amore... van de echtelijke liefde...
Ah!... Ach!...
Ben lo so, perdonami; Ik weet het maar al te goed, vergeef me;
Il quadro è troppo orrendo... het tafereel is te afschuwelijk...
Ma ti rivedo, e apprendo maar ik zie je weer, en ik leer
Che ancor v'è fedeltà. dat er nog trouw bestaat.
Che dite mai, Stiffelio! Wat zeg je toch, Stiffelio!
Il ver... Guai se ingannato!... De waarheid... Wee mij als ik bedrogen ben!...
È grande la vost'anima, Uw ziel is groot,
Avrebbe perdonato. zij zou vergeven hebben.
Ah no, il perdono è facile Ach nee, vergeven is gemakkelijk
Al core non ferito; voor het hart dat niet gewond is;
Ma occulto sta nell'anime maar verborgen in de zielen ligt
Tesoro indefinito, een onbestemde schat,
Che nulla mano infrangere die geen hand verbreken kan
Impunemente può. zonder straf te ontlopen.