Giuseppe Verdi
Che? Wat is er?
Gli amici attendono... De vrienden wachten...
Mai per me un istante avrò! Nooit zal ik een ogenblik voor mezelf hebben!
Ma qual'ira! Maar welke woede!
Perdonatemi... Vergeef me...
Andiam. Laten we gaan.
Tosto qui verrò. Ik kom snel hierheen terug.
Mi disanima, m'atterra Het ontmoedigt mij, het overweldigt mij,
Così insolito furor. zulk een ongekende woede.
Ch'io cada fulminato, Laat mij neervallen als door de bliksem getroffen,
M'inabissi pur la terra! laat de aarde mij verzwelgen!
Su me scaglisi il creato Laat heel de schepping zich op mij storten
Se mi colse il disonor! als de schande mij heeft getroffen!
La disanima, l'atterra Het ontmoedigt haar, het overweldigt haar,
Così insolito furor! zulk een ongekende woede!
Tosto ei disse!... Ah son perduta! Hij zei zo dadelijk!... Ach, ik ben verloren!
Quai discolpe usar potrei? Welke verontschuldigingen zou ik kunnen gebruiken?
Il rimorso mi fa muta, Wroeging maakt mij stom,
Un accento non avrei. Ik zou geen woord kunnen zeggen.