Giuseppe Verdi
Chi dunque? Wie dan?
Ei m'ascolta e discerno le smorte Hij luistert naar mij, en ik onderscheid de bleke
sue labbra. lippen.
Chi è dunque? Wie is het dan?
Un patrizio. Een patriciër.
Un plebeo. Een gewone man.
Abbasso le spade! Weg met de zwaarden!
Terribili gridi! Verschrikkelijke kreten!
Abbasso le scuri! Weg met de bijlen!
Pietà! Genade!
Fratricidi!!! Broedermoordenaars!
Plebe! Patrizi! Popolo Plebejers! Patriciers! Volk!
Dalla feroce storia! Uit de wrede geschiedenis,
Erede sol dell'odio enige erfgenamen van de haat
Dei Spinola e dei D'Oria, van de Spinola's en de D'Oria's,
Mentre v'invita estatico terwijl jullie verrukt wordt geroepen door
Il regno ampio dei mari, het wijde rijk der zeeën,
Voi nei fraterni lari verscheuren jullie, in de broederlijke haard,
Vi lacerate il cuor. elkaar het hart.
Piango su voi, sul placido Ik ween om jullie, om de zachte
Raggio del vostro clivo lichtstraal op jullie heuvel,
Là dove invan germoglia daar waar tevergeefs ontspruit
Il ramo dell'ulivo. de olijftak.
Piango sulla mendace Ik ween om het bedrieglijke
Festa dei vostri fior, feest van jullie bloemen,
E vo gridando: pace! en ik blijf roepen: vrede!
E vo gridando: amor! en ik blijf roepen: liefde!
Pace! lo sdegno immenso Vrede! Beteugel, uit medelijden,
Raffrena per pietà! die immense toorn!
Pace! t'ispiri un senso Vrede! Moge een gevoel van
Di patria carità vaderlandsliefde je bezielen.
Tutto fallì, la fuga Alles is mislukt; laat de vlucht
Sia tua salvezza almen tenminste jouw redding zijn.
No, l'angue che mi fruga Nee! De slang die aan mij knaagt
È gonfio di velen is gezwollen van vergif.
Amelia è salva, e m'ama! Amelia is veilig, en zij houdt van mij!
Sia ringraziato il ciel! De hemel zij gedankt!
Disdegna ogni altra brama Mijn trouwe hart versmaadt
L'animo mio fedel elk ander verlangen.
O patria! a qual mi serba O vaderland! Tot welke schande
Vergogna il mio sperar! doemt mijn hoop mij!
Sta la città superba De trotse stad ligt
Nel pugno d'un corsar! in de greep van een kaper!
Il suo commosso accento Zijn ontroerende stem
Sa l'ira in noi calmar; weet de toorn in ons te bedaren;
Vol di soave vento een vlaag van zachte wind
Che rasserena il mar. die de zee tot rust brengt.
Ecco la spada. Hier is het zwaard.
Questa notte sola Voor deze ene nacht
qui prigione sarai, finché la trama zul je hier gevangen zijn, totdat het complot
tutta si scopra. No, l'altera lama volledig onthuld is. Nee, het trotse zwaard
serba, non voglio che la tua parola. bewaar het; ik wil alleen jouw woord.
E sia! Zo zij het!
Paolo! Paolo!
Mio duce! Mijn heer!
In te risiede In jou berust
l'austero dritto popolar, è accolto het strenge recht van het volk; toevertrouwd
l'onore cittadin nella tua fede: is de eer van de burgers, in jouw goede trouw:
bramo l'ausiglio tuo... V'è in queste mura ik verlang jouw hulp... Er is, binnen deze muren,
un vil che m'ode e impallidisce in volto, een snoodaard die mij hoort en bleek wordt in het gezicht,
già la mia man lo afferra per le chiome. grijpt mijn hand hem al bij de haren.
Io so il suo nome... Ik weet zijn naam...
è nella sua paura. het ligt in zijn angst.
Tu al cospetto del ciel e al mio cospetto Jij, in het zicht van de hemel en in mijn zicht,
sei testimon. Sul manigoldo impuro ben je getuige. Op de onzuivere schurk
piombi il tuon del mio detto: laat de donder van mijn woorden vallen:
«Sia maledetto!» e tu ripeti il giuro. 'Moge hij vervloekt zijn!' en jij herhaalt de eed.
«Sia maledetto...» 'Moge hij vervloekt zijn...'
«Sia maledetto!» 'Moge hij vervloekt zijn!'