Gioachino Rossini
Più venerando ancor rende il soggiorno maakt deze verblijfplaats nog eerbiedwaardiger,
Della divinità! - Quale nel seno de woning van de godheid! Wat, in
A me, guerrier, nudrito de borst van mij, een krijger opgegroeid
Fra l'Orror delle pugne, ora si desta, te midden van de gruwel der veldslagen, nu ontwaakt,
Del Nume formidabile all'aspetto, bij de aanblik van de geduchte godheid,
Insolito terror, sacro rispetto! - een ongewone angst, een heilig ontzag!
E da me questo Nume En wat kan deze godheid
Che può voler? Morendo il genitore van mij willen? Stervend zond mijn vader
Qui m'inviò: segreto mij hierheen; een geheim
Cenno di Semiramide mi chiama wenk van Semiramide roept mij
Rapido alla sua reggia... ed anelante haastig naar haar paleis... en, verlangend,
Ad Azema, al suo ben l'ardente core naar Azema, naar mijn geliefde, vloog mijn vurig hart
Qui volava sull'ali dell'amore. hier op de vleugels van de liefde.