Gioachino Rossini
Alla reggia d'intorno, Rondom het paleis
cauto, Arbate, disponi i tuoi più fidi: stel, Arbate, voorzichtig je trouwste mannen op:
D'Assur veglia sull'orme: render vane volg Assur op de voet: wij zullen
le sue trame sapremo. zijn plannen weten te verijdelen.
Ebben, Mitrane! Welnu, Mitrane!
l'indegno Assur... die eerloze Assur...
Fremendo Ziedend
il tuo comando intese: - e nol vedrai hoorde hij uw bevel aan, en u zult hem
la reggia abbandonar. het paleis niet zien verlaten.
Tremi. - Io saprei... Laat hem maar beven. Ik zou weten...
Eccolo. Daar is hij.
Io fremo. Ik kook van woede.
Assur, i cenni miei Assur, mijn bevelen
fur sacri, irrevocabili. waren heilig, onherroepelijk.
E sinora, En tot nu toe,
regina, io li adorai: koningin, heb ik ze aanbeden:
Di me il più fido non avesti... il sai... niemand was je trouwer dan ik... dat weet je...
Ed altra alle mie cure, alla mia fede En voor mijn zorg, voor mijn trouw hoopte ik
sperai da Semiramide mercede... op een ander loon van Semiramide...
e me ne lusingavi in que' momenti... en in die ogenblikken gaf je me die hoop...
Oh tu! Che mai ricordi! - e non paventi! O, jij! Waar begin je over! En je bent niet bang!
Tu la vedesti pur... l'udisti, l'ombra Jij zag haar toch ook... je hoorde haar, de schim
irritata di Nino... a noi d'intorno van de vertoornde Nino... om ons heen,
forse adesso invisibile... e tu ardisci!... nu misschien onzichtbaar... en jij durft!...
Tu, che al tuo re nel seno Jij, die je koning de dood
morte versasti? in de borst hebt gegoten?
E chi apprestò il veleno? En wie heeft het gif bereid?
Di morte il nappo a me chi porse!... Wie reikte mij de beker des doods aan!...
Oh! taci! O, zwijg!
Perfido! - L'arti tue vili e fallaci Verrader! Jouw lage, valse listen
me seduceano incauta. Me di Nino verleidden mij, argeloos als ik was. Uit Nino's
dal talamo, dal soglio echtbed, van zijn troon
già scacciata pingevi... stelde jij mij al verjaagd voor...
E a chi allor promettevi En aan wie beloofde je toen
quel talamo, quel soglio? dat echtbed, die troon?
A me restava allora Ik had toen nog
un figlio... dolce mia speranza, ancora: een zoon... nog mijn zoete hoop:
egli perì. hij is omgekomen.
S'egli vivesse, il soglio Als hij nog leefde, zat je
non premeresti or forse più. nu misschien niet meer op de troon.
Felice Met vreugde
al figlio mio del mondo zou ik mijn zoon
l'impero io cederei... de heerschappij over de wereld afstaan...
Ma quel figlio perdei! Maar die zoon ben ik kwijt!
Misera! - e forse Ik ongelukkige! En misschien
la stessa man che uccise il genitore... dezelfde hand die de vader doodde...
Ma tu regni. Maar jij regeert.
E tu vivi? - Oh! quale orrore! En jij leeft? O, wat een gruwel!