Franz Schubert
Wir saßen am einsamen Fischerhaus, wij zaten bij het eenzame vissershuis,
Wir saßen stumm und alleine. wij zaten stom en alleen.
Der Nebel stieg, das Wasser schwoll, De nevel steeg, het water zwol,
Die Möve flog hin und wieder; de meeuw vloog heen en weer;
Aus deinen Augen, liebevoll, uit jouw ogen, vol liefde,
Fielen die Thränen nieder. vielen de tranen neer.
Ich sah sie fallen auf deine Hand, Ik zag ze vallen op jouw hand,
Und bin auf's Knie gesunken; en ben op de knie gezonken;
Ich hab' von deiner weißen Hand ik heb van jouw witte hand
Die Thränen fortgetrunken. de tranen weggedronken.
Seit jener Stunde verzehrt sich mein Leib, Sinds dat uur verteert zich mijn lijf,
Die Seele stirbt vor Sehnen; - de ziel sterft van verlangen; -
Mich hat das unglückseel'ge Weib Mij heeft de ongelukzalige vrouw
Vergiftet mit ihren Thränen. vergiftigd met haar tranen.