Glinka
О поле, поле, O veld, veld,
Кто тебя усеял мертвыми костями? wie heeft je bezaaid met de beenderen van de doden?
Чей борзый конь тебя топтал wiens snelle ros heeft je vertrapt
В последний час кровавой битвы? in het laatste uur van een bloedige slag?
Кто на тебе со славой пал? wie viel op jou met glorie?
Чьи небо слышало молитвы? wiens gebeden hoorde de hemel?
Зачем же, поле, смолкло ты Waarom dan, veld, ben je verstomd
И поросло травой забвенья?.. en overwoekerd door het gras van de vergetelheid?..
Времен от вечной темноты, Uit de eeuwige duisternis der tijden,
Быть может, нет и мне спасенья! misschien is ook voor mij geen redding!
Быть может, на холме немом Misschien zetten ze op een stille heuvel
Поставят тихий гроб Русланов, Ruslans rustige kist neer,
И струны громкие Баянов en de luide snaren van de barden
Не будут говорить о нем. zullen niet over hem zingen.
Но добрый меч и щит мне нужен: Maar ik heb een goed zwaard en schild nodig:
На трудный путь я безоружен, voor de zware weg ben ik ongewapend,
И пал мой конь, дитя войны, en mijn paard, dat kind van de oorlog, is gevallen,
И щит, и меч раздроблены. en zowel schild als zwaard zijn verbrijzeld.
В роковую бурю громом скованный! in een noodlottige storm door de donder gesmeed!
Чтоб врагам в глаза он грозой блистал, opdat het als een onweer in de ogen van onze vijanden flitst,
Чтоб их ужас гнал с поля ратного, opdat de schrik hen van het slagveld verjaagt,
Чтоб врагам он грозой блистал! opdat het als een onweer voor onze vijanden flitst!
О Людмила, Лель сулил мне радость; O Lyudmila, Lel beloofde mij vreugde;
Сердце верит, что пройдет ненастье, mijn hart gelooft dat de storm voorbijgaat,
Что смягченный рок отдаст мне dat een verzacht lot mij teruggeeft
И любовь твою, и ласки, zowel je liefde als je liefkozingen,
И усеет жизнь мою цветами. en mijn leven met bloemen bezaaien zal.
Нет, недолго ликовать врагу! Nee, niet lang zal de vijand juichen!
Как летучий прах, я рассею их! Als opwaaiend stof zal ik hen verstrooien!
Башни медные – не защита им. Bronzen torens bieden hun geen bescherming.
Помоги, Перун, поразить врагов! Help mij, Perun, de vijanden te verslaan!
Чары страшные не смутят, не смутят меня. Vreselijke betoveringen zullen mij niet, niet verontrusten.