a že jsem jeho míti neměla, en dat ik hem niet mocht hebben,
ať štěstí obou zhyne docela! laat het geluk van beiden volledig vergaan!
Zda na chvíli princ vzpomene si přec, Zal de prins zich, al was het maar even, herinneren
že hostitelem též je milenec? dat zijn gast ook een vrijer is?
Má na to štěstí, jímž vás blaží svět, Moet, te midden van de zaligheid die de wereld u schenkt,
též cizí host jen němě pohlížet? de vreemde gast slechts zwijgend toezien?