Alexander Dargomyzhsky
И в глубине Днепра-реки очнулась en bijkwam in de diepte van de Dnjepr,
Русалкою холодной и могучей, als een koude en machtige rusalka,
Прошли двенадцать полных лет. zijn er twaalf volle jaren verstreken.
Я всякий день о мщеньи помышляю. Elke dag denk ik aan wraak.
И ныне, кажется, мой час настал! En nu, zo lijkt het, is mijn uur gekomen!
Давно желанный час настал! het langverbeide uur is gekomen!
Жар мести и любви кипит в крови! De gloed van wraak en liefde kookt in mijn bloed!
О, гордый Князь, навек ты мой! O trotse Knyaz, voor altijd ben je van mij!
Двенадцать лет я в разлуке тяжкой Twaalf jaar lang heb ik in zware scheiding
Томлюся, страдаю. gesmacht en geleden.
О, час блаженный, давно желанный. O zalig uur, zo lang verbeid.
Мой Князь навек, навек мне возвращен. Mijn Knyaz keert voorgoed, voorgoed bij mij terug.
Узнаешь ты, коварная разлучница, Jij zult het leren kennen, sluwe verleidster,
Мученья презренной любви. de kwellingen van een versmade liefde.
Навек он мой, навек он мой! Voor altijd is hij van mij, voor altijd van mij!