Gaetano Donizetti
Egli con man terribile Hij scheurt met een verschrikkelijke hand
frange alle colpe il velo!... de sluier van de schuld weg!...
Spergiura, in me paventalo Meinedige, vrees in mij
quel braccio punitor. die straffende arm.
M'uccidi. Dood me.
Attendi, o perfida: Wacht, trouweloze vrouw:
vive Roberto ancor. Roberto leeft nog.
Io per l'amico in petto Voor mijn vriend droeg ik in mijn hart
fraterno amor serbava; een broederlijke liefde;
come celeste oggetto Als een hemels wezen
io la consorte amava: beminde ik mijn vrouw:
avrei per loro, impavido, voor hen zou ik, onbevreesd,
sfidato affanni, e morte... kwellingen en de dood getrotseerd hebben...
Chi mi tradisce? Ahi, misero! Wie verraadt mij? Ach, ellendeling die ik ben!
l'amico e la consorte! Mijn vriend en mijn vrouw!
Stolta! Che giova il piangere?... Dwaze vrouw! Wat baat het wenen?...
Sangue, non pianto io vo'. Bloed wil ik, geen tranen.
Tanta il destin fremente Zoveel macht heeft dan
dunque ha su noi possanza! het razende noodlot over ons!
Può dunque l'innocente Kan de onschuldige dan
di reo vestir sembianza! de gedaante van een schuldige aannemen!
O tu, cui dato è leggere O jij, aan wie het gegeven is te lezen
in questo cor pudico, in dit kuise hart,
tu, dio clemente, accertalo jij, genadige god, bevestig het:
ch'empio non è l'amico, dat mijn vriend niet snood is,
che d'un pensier, d'un palpito dat ik hem met geen gedachte, met geen hartslag
tradito io mai non l'ho. ooit heb verraden.