Gaetano Donizetti
si radunava onde portar sentenza kwam bijeen om vonnis te vellen
del minacciato conte... Oh! s'ei fra ceppi over de bedreigde graaf... Als hij al in boeien
avvinto, pria del suo fuggir... geklonken zit, voor hij kon vluchten...
Duchessa, Hertogin,
un di que' prodi, cui vegliar fu dato een van die dapperen aan wie het was toevertrouwd
la regia stanza, e già pugnaro a lato de koninklijke kamer te bewaken, en al hadden gestreden aan de zijde
del gran Roberto, qui giungea, recando van de grote Roberto, kwam hier aan en bracht
non so qual foglio, che in tua man deporre ik weet niet welk blad, dat hij u in handen wil leggen
e richiede, e scongiura. en vraagt erom, en smeekt.
Venga. Laat hem komen.
Roberto scrisse!... Roberto schreef!...
O ria sciagura!... O, wrede ramp!...
segnata è la condanna!... het vonnis is geveld!...
Pur... qui lo apprendo... questo anello è sacro Toch... hier kom ik het te weten... deze ring is heilig,
mallevador de' giorni suoi... Che tardo?... waarborg voor zijn leven... Waar wacht ik nog op?...
Corrasi ai piè d'Elisabetta... Snel naar de voeten van Elisabetta...
(Il duca!...) (De hertog!...)
(Qual torvo sguardo!...) (Wat een norse blik!...)
Un foglio avesti. Je hebt een brief ontvangen.
(Oh, cielo!) (O, hemel!)
Sara, vederlo io voglio. Sara, ik wil hem zien.
Sposo!... Mijn man!...
Sposo! Lo impongo: a me quel foglio. Echtgenoot! Ik eis het: geef mij dat blad.
(Perduta son!) (Ik ben verloren!)
Tu dunque Jij dus
puoi dal suo capo allontanar la scure! kun jij de bijl van zijn hoofd afwenden!
Una gemma ti diè! Quando? Fra l'ombre Hij gaf je een juweel! Wanneer? Te midden van de schaduwen
della trascorsa notte, allor che pegno van de afgelopen nacht, toen, als liefdespand,
d'amor sul petto la tua man gli pose jouw eigen hand op zijn borst legde
sciarpa d'oro contesta? een sjaal met goud doorweven?
Oh, folgore tremenda, inaspettata!... O, verschrikkelijke, onverwachte donderslag!...
Già tutto è noto a lui!... Hij weet het al helemaal!...
Sì, scellerata! Ja, jij boosaardige!