Giuseppe Verdi
A voi nulla per l’oro sconviene!... Niets is jullie te min als er goud is!
ma mia figlia è impagabil tesor. maar mijn dochter is een onbetaalbare schat.
La rendete... o se pur disarmata, Geef haar terug... of al is ze ongewapend,
questa man per voi fora cruenta; deze hand zou jullie bloedig worden;
nulla in terra più l’uomo paventa, niets op aarde vreest de mens nog,
se dei figli difende l’onor. wanneer hij de eer van zijn kind verdedigt.
Quella porta, assassini, m’aprite: Die deur, moordenaars, doe ze voor mij open:
ah! voi tutti a me contro venite!... ach! jullie keren je allen tegen mij!
tutti contro me!... allen tegen mij!
Ah! Ebben, piango... Marullo... signore, Ach! Welnu, ik ween... Marullo... heer,
tu ch’hai l’alma gentil come il core, jij wiens ziel zo zacht is als je hart,
dimmi tu dove l’hanno nascosta?... zeg me, waar hebben ze haar verborgen?
È là? non è vero?... tu taci!... ohimè! Is ze daar? Is het niet waar?... Je zwijgt!... Ach!
Miei signori... perdono, pietate... Mijne heren... vergeving, erbarmen...
al vegliardo la figlia ridate... geef de grijsaard zijn dochter terug...
ridonarla a voi nulla ora costa, haar teruggeven kost jullie nu niets,
tutto al mondo è tal figlia per me. die dochter is heel mijn wereld voor mij.
Signori, perdono, pietà; Heren, vergeef het mij, heb erbarmen;
ridate a me la figlia; geef mij mijn dochter terug;
tutto al mondo è tal figlia per me. die dochter is heel mijn wereld voor mij.
Pietà, pietà, signori, pietà. Erbarmen, erbarmen, heren, erbarmen.