Alexander Borodin
Что ты так призадумался? Waarom ben je zo diep in gedachten verzonken?
Аль сети порвались? Zijn de netten soms gescheurd?
Аль ястребы не злы Of zijn de haviken niet fel genoeg,
И с лету птицу не сбивают? en slaan ze de vogel niet uit de vlucht?
Возьми моих! Neem de mijne!
И сеть крепка, и ястребы надежны, Het net is sterk en de haviken zijn betrouwbaar,
Да соколу в неволе не живется. maar een valk kan niet in gevangenschap leven.
Все пленником себя ты здесь считаешь? Beschouw je jezelf hier nog steeds als gevangene?
Но разве ты живешь, как пленник, Maar leef je dan als een gevangene,
А не гость мой? en niet als mijn gast?
Ты ранен в битве при Каяле Je werd gewond in de slag bij de Kajala
И взят с дружиной в плен; en met je gevolg gevangengenomen;
Мне отдан на поруки, aan mij toevertrouwd op erewoord,
А у меня ты — гость. en bij mij ben je een gast.
Тебе почет у нас, как хану, Je geniet bij ons aanzien, als een chan,
Все мое — к твоим услугам. alles wat van mij is, staat tot je beschikking.
Сын с тобой, дружина тоже, Je zoon is bij je, je gevolg ook,
Ты здесь как хан живешь, je leeft hier als een chan,
Живешь ты так, как я. je leeft net zoals ik.
Сознайся: разве пленники так живут! Так ли? Geef toe: leven gevangenen zo! Is het niet zo?
О нет, нет, друг, нет, князь, O nee, nee, vriend, nee, vorst,
Ты здесь не пленник мой, je bent hier niet mijn gevangene,
Ты ведь гость у меня дорогой! je bent immers mijn dierbare gast!
Знай, друг, верь мне, Weet, vriend, geloof mij,
Ты, князь, мне полюбился, jij, vorst, bent mij dierbaar geworden,
За отвагу твою, да за удаль в бою. om je moed, en om je durf in de strijd.
Я уважаю тебя, князь, Ik heb achting voor je, vorst,
Ты люб мне был всегда, je bent mij altijd dierbaar geweest,
Знай. weet dat.
Да, я не враг тебе здесь, Ja, ik ben hier geen vijand van je,
А хозяин я твой, maar je gastheer,
Ты мне — гость дорогой. jij bent mijn dierbare gast.
Так поведай же мне, Vertel mij dan eens,
Чем же чудо тебе, wat een wonder voor je zou zijn,
Ты скажи мне. vertel het mij.
Хочешь? Возьми коня любого, Wil je? Neem welk paard je maar wilt,
Возьми любой шатер, neem welke tent je maar wilt,
Возьми булат заветный, neem het gekoesterde zwaard,
Меч дедов! het zwaard van mijn voorvaderen!
Немало вражьей крови Heel wat vijandelijk bloed
Мечом я этим пролил; heb ik met dit zwaard vergoten;
Не раз в боях кровавых Meer dan eens zaaide mijn kling
Ужас смерти сеял мой булат. in bloedige veldslagen de schrik van de dood.
Да, князь, все здесь, Ja, vorst, alles is hier,
Все хану здесь подвластно; alles is hier aan de chan onderworpen;
Я грозою для всех был давно. ik ben al lang een verschrikking voor allen.
Я храбр, я смел, Ik ben dapper, ik ben moedig,
Страха я не знаю, ik ken geen angst,
Все боятся меня, allen zijn bang voor mij,
Все трепещет кругом; alles om mij heen siddert;
Но ты меня не боялся, maar jij was niet bang voor mij,
Пощады не просил, князь. je smeekte niet om genade, vorst.
Ах, не врагом бы твоим, Ach, niet je vijand,
А союзником верным, maar een trouwe bondgenoot,
А другом надежным. maar een betrouwbare vriend.
А братом твоим maar je broeder
Мне хотелося быть, wilde ik voor je zijn,
Ты поверь мне! geloof mij!
Хочешь ты пленницу Wil je een gevangen vrouw
С моря дальнего, van een verre zee,
Чагу, невольницу een slavin, een dienstmaagd
Из-за Каспия? van voorbij de Kaspische Zee?
Если хочешь, Als je wilt,
Скажи только слово мне, zeg mij maar een woord,
Я тебе подарю! dan schenk ik haar je!
У меня есть красавицы чудные: Ik heb wonderschone schoonheden:
Косы, как змеи. vlechten als slangen.
На плечи спускаются, ze vallen neer over hun schouders,
Очи черные, влагой подернуты. donkere ogen, vochtig beneveld.
Нежно и страстно глядят Ze kijken teder en hartstochtelijk
Из-под темных бровей. van onder donkere wenkbrauwen.
Что ж молчишь ты? Waarom zwijg je dan?
Если хочешь, Als je wilt,
Любую из них выбирай! kies er dan eentje uit!