Alexander Borodin
Жатва в поле вся погибла, враг сгубил. de oogst op het veld is geheel vergaan, de vijand heeft het verwoest.
Веселых песен в поле нам не слышать больше долго. Vrolijke liederen op het veld zullen we voor lange tijd niet meer horen.
Кто-то едет вдалеке, два всадника. Iemand komt in de verte aanrijden, twee ruiters.
Один из них в одежде половецкой. Een van hen draagt Polovetsiaanse kleding.
Уж не половцы ли к нам нагрянули? Zijn de Polovetsiërs ons soms overvallen?
Упаси Господи, что нам делать тогда? God beware ons, wat moeten we dan doen?
Путивля нам не отстоять! Poetivl zouden we niet kunnen houden!
Другой из всадников одет по-нашему De andere ruiter is op onze wijze gekleed
И с виду не простой он ратник: en te zien is hij geen eenvoudige krijgsman:
Убор его, конь и осанка, zijn tooi, zijn paard en zijn houding,
Всё власть и знатность обличает. alles verraadt macht en hoge afkomst.
То, верно, русский князь к нам едет гостем, Dat moet vast een Russische vorst zijn die ons als gast bezoekt,
Но кто б это мог быть? Кто такой? Откуда? maar wie zou het kunnen zijn? Wie is hij? Waarvandaan?
Не знаю... И вздумать не могу! Невдомёк мне... Ik weet het niet... Ik kan het me niet eens voorstellen! Het gaat mijn begrip te boven...
Ах! Не может быть... Это сон... Ach! Het kan niet waar zijn... Dit is een droom...
Иль наважденье... Нет... of een waanbeeld... Nee...
То Игоря знакомые черты! Dat zijn Igors vertrouwde trekken!
Игоря черты мне дорогие! Igors trekken, mij zo dierbaar!
Это князь! Князь мой воротился! Het is de vorst! Mijn vorst is teruggekeerd!
Он, мой сокол ясный! Hij is het, mijn heldere valk!
Лада мой желанный! Mijn vurig verlangde lief!
Лада милый, дорогой мой! Mijn lief, mijn dierbare, mijn schat!
Здравствуй! Радость лада! Gegroet! Mijn vreugde, mijn lief!
Здравствуй! Свет мой, лада! Gegroet! Mijn licht, mijn lief!
Вот опять ты со мной! Hier ben je weer bij mij!
Он, лада мой желанный! Hij is het, mijn vurig verlangde lief!
Радость ты моя! Jij bent mijn vreugde!
Всё мнится мне, что это сон: Het lijkt me nog steeds dat dit een droom is:
Ужель ко мне вернулся он? Is hij werkelijk bij mij teruggekeerd?
Не верю я своим глазам, Ik geloof mijn eigen ogen niet,
Не верю я тем лживым снам! Ik vertrouw die bedrieglijke dromen niet!
Ах, сколько раз видала я Ach, hoe vaak heb ik
Тебя таким во сне. jou zo in een droom gezien.
Ужель не сон, уверь меня, Is het werkelijk geen droom, stel me gerust,
Скажи скорей, скажи ты мне! zeg het snel, zeg het me toch!
О нет! Не сон, вернулся я, O nee! Het is geen droom, ik ben teruggekeerd,
В моей руке рука твоя, jouw hand ligt in mijn hand,
Я вижу взор твоих очей, ik zie de blik van jouw ogen,
Я слышу звук твоих речей... ik hoor de klank van jouw stem...
Вернулся лада мой домой, Mijn lief is thuisgekomen,
Ко мне вернулся лада мой, mijn lief is bij mij teruggekomen,
Ко мне вернется все с тобою, met jou keert alles bij mij terug,
И счастье, и покой. zowel geluk als rust.
Вернулся снова я домой, Ik ben weer thuisgekomen,
К тебе вернулся лада твой, jouw lief is bij jou teruggekomen,
И снова он с тобою, en hij is weer bij jou,
С тобой, с тобой, друг мой! bij jou, bij jou, mijn lief!
Снова вижу я милого, Weer zie ik mijn liefste,
Снова вижу дорогого, weer zie ik mijn dierbare,
Все ко мне вернулось снова: alles is weer bij mij teruggekeerd:
Счастье, радость и покой. geluk, vreugde en rust.
Лада милый мой, желанный, Mijn dierbare lief, vurig verlangd,
Лада, друг мой небом данный, mijn lief, mijn dierbare door de hemel gegeven,
Много, долго сердцем жданный, zo lang door mijn hart verbeid,
Я опять, опять с тобой! ik ben weer, weer bij jou!
Лада, друг мой милый, дорогой! Mijn lief, mijn dierbare, mijn schat!
Лада, радость, милый друг мой, Mijn lief, mijn vreugde, mijn dierbare,
Я опять, опять с тобой. ik ben weer, weer bij jou.
Друг ты мой, ты со мной, радость, лада! Jij bent mijn dierbare, jij bent bij mij, mijn vreugde, mijn lief!
Как спасся ты? Hoe ben je ontkomen?
Я тайно бежал сюда, Ik ben in het geheim hierheen gevlucht,
Когда узнал, что враг был здесь. toen ik vernam dat de vijand hier was geweest.
Бежал я, чтоб край спасти Ik vluchtte om het land te redden
И кликнуть клич по всей Руси; en de oproep door heel Roes te laten klinken;
Пришел я полки собрать, Ik ben gekomen om de legers te verzamelen,
Пришел я князей поднять Ik ben gekomen om de vorsten op te roepen
И вновь дорогу en opnieuw de weg
Заступить врагу! voor de vijand te versperren!
Ужель тайком бежал? Ben je werkelijk stiekem gevlucht?
Бежал из плена ты? Ben je uit gevangenschap ontvlucht?
Бежал от хана ты? Ben je de chan ontvlucht?
Но ты ведь ранен был? Maar je was toch gewond?
Опасно ранен был? Ernstig gewond?
И вот ты снова здесь, En nu ben je hier weer,
Ты у меня, со мной! je bent bij mij, naast mij!
Снова вижу я милого, Weer zie ik mijn liefste,
Снова вижу дорогого. weer zie ik mijn dierbare.
Все ко мне вернулось снова: alles is weer bij mij teruggekeerd:
Счастье, радость и покой. geluk, vreugde en rust.
Лада, милый мой, желанный. Mijn lief, mijn dierbare, mijn vurig verlangde.
Лада, друг мой, небом данный, mijn lief, mijn dierbare, door de hemel gegeven,
Много, долго сердцем жданный, zo lang door mijn hart verbeid,
Я опять, опять с тобой! ik ben weer, weer bij jou!
Лада, радость. Mijn lief, mijn vreugde.
Милый друг мой, mijn dierbare,
Я опять, опять с тобой! ik ben weer, weer bij jou!
Прошла пора зловещих снов. De tijd van onheilspellende dromen is voorbij.
Прошла пора тяжелых дум. De tijd van zware gedachten is voorbij.
Забыто все: пора тоски. Alles is vergeten: de tijd van verdriet.
Забыто горе прошлых дней, het verdriet van vervlogen dagen is vergeten,
И снова радость светит нам; en weer schijnt de vreugde over ons;
Так после грозных, черных туч Zo zal na de dreigende, zwarte wolken
Проглянет снова солнца луч, een zonnestraal weer doorbreken,
И станет ясно вновь! en het zal weer helder worden!
Забыто все: пора тоски, Alles is vergeten: de tijd van verdriet,
Забыто горе прошлых дней. het verdriet van vervlogen dagen is vergeten.
И снова радость светит нам; en weer schijnt de vreugde over ons;
Так после грозных, черных туч Zo zal na de dreigende, zwarte wolken
Проглянет снова солнца луч. een zonnestraal weer doorbreken.
И станет ясно и светло! en het zal helder en licht worden!
Я кликну клич из края в край, Ik zal de oproep van streek tot streek laten klinken,
На хана вновь ударю я... Ik zal de chan opnieuw treffen...
И хан падет, гроза Руси, en de chan zal vallen, die gesel van Roes,
Врага я сломлю! Наш враг падёт! Ik zal de vijand breken! Onze vijand zal vallen!