Arthur Sullivan
I lay upon my sleepless bed, lag ik in mijn slapeloze bed
And tossed and turned and groaned. en woelde en draaide en kreunde.
The man who finds his conscience ache De man wiens geweten knaagt
No peace at all enjoys; geniet geen enkele rust;
And as I lay in bed awake, en terwijl ik wakker in bed lag,
I thought I heard a noise. meende ik een geluid te horen.
He thought he heard a noise — ha! ha! Hij dacht dat hij iets hoorde, ha! ha!
No, all is still Nee, alles is stil
In dale, on hill; in het dal en op de heuvel;
My mind is set at ease — mijn geest komt tot rust,
So still the scene, het tafereel is zo stil,
It must have been het moet
The sighing of the breeze. het zuchten van de wind zijn geweest.
Sighing softly to the river Zacht zuchtend naar de rivier
Comes the loving breeze, komt de minnende wind,
Setting nature all a-quiver, die heel de natuur doet trillen,
Rustling through the trees. ritselend door de bomen.
Through the trees. Door de bomen.
And the brook, in rippling measure, En de beek, in kabbelend ritme,
Laughs for very love, lacht uit louter liefde,
While the poplars, in their pleasure, terwijl de populieren, in hun vreugde,
Wave their arms above. hun takken omhoog wuiven.
Yes, the trees, for very love, Ja, de bomen wuiven uit pure liefde
Wave their leafy arms above. met hun bladrijke armen in de hoogte.
River, river, little river, Rivier, rivier, kleine rivier,
May thy loving prosper ever! moge jouw liefde altijd voorspoedig zijn!
Heaven speed thee, poplar tree, De hemel sta je bij, populier,
May thy wooing happy be. moge je liefdesaanzoek gelukkig aflopen.
Yet, the breeze is but a rover, Toch is de wind maar een zwerver,
When he wings away, en als hij wegvliegt,
Brook and poplar mourn a lover treuren beek en populier om een geliefde,
Sighing, "Well-a-day!" zuchtend: "Helaas!"
Well-a-day! Helaas!
Ah! the doing and undoing, Ach, het maken en verbreken
That the rogue could tell! waarover de schelm zou kunnen vertellen!
When the breeze is out a-wooing, Wanneer de wind erop uit is om te vrijen,
Who can woo so well? wie kan er dan zo goed vrijen?
Shocking tales the rogue could tell, Schokkende verhalen kon die schelm vertellen,
Nobody can woo so well. niemand kan zo goed het hof maken.
Pretty brook, thy dream is over, Lief beekje, je droom is voorbij,
For thy love is but a rover; want je geliefde is maar een zwerver;
Sad the lot of poplar trees, Treurig is het lot van populieren,
Courted by a fickle breeze! die het hof gemaakt worden door een wispelturige bries!