Claude Debussy
Je t'aime aussi… Ik hou ook van jou…
Je ne l'ai presque pas entendu! Ik heb het nauwelijks gehoord!
On a brisé la glace avec des fers rougis! Het ijs is gebroken met gloeiende ijzers!
Tu dis cela d'une voix qui vient du bout du monde! Je zegt het met een stem die van het eind van de wereld komt!
Je ne t'ai presque pas entendue… Ik heb je nauwelijks gehoord…
Tu m'aimes? tu m'aimes aussi? Hou je van me? Hou je ook van mij?
Depuis quand m'aimes-tu? Sinds wanneer hou je van me?
Depuis toujours… Altijd al…
Depuis que je t'ai vu… Sinds ik je zag…
On dirait que ta voix a passé sur la mer au printemps! Het is alsof je stem in de lente over de zee is gegaan!
Je ne l'ai jamais entendue jusqu'ici. Ik heb die tot nu toe nooit gehoord.
On dirait qu'il a plu sur mon cœur! Het is alsof het op mijn hart heeft geregend!
Tu dis cela si franchement! Je zegt het zo openhartig!
Comme un ange qu'on interroge… Als een engel die men ondervraagt…
Je ne puis pas le croire, Mélisande… Ik kan het niet geloven, Mélisande…
Pourquoi m'aimerais-tu? Waarom zou je van me houden?
Mais pourquoi m'aimes-tu? Maar waarom hou je van me?
Est-ce vrai ce que tu dis? Is het waar wat je zegt?
Tu ne me trompes pas? Je bedriegt me niet?
Tu ne mens pas un peu, pour me faire sourire? Je liegt niet een beetje, om me te laten glimlachen?
Non, je ne mens jamais; je ne mens qu'à ton frère… Nee, ik lieg nooit; ik lieg alleen tegen je broer…
Oh! comme tu dis cela! O! zoals jij dat zegt!
Ta voix! ta voix… Je stem! je stem…
elle est plus fraîche et plus franche que l'eau! hij is frisser en zuiverder dan water!
On dirait de l'eau pure sur mes lèvres… Het is als zuiver water op mijn lippen…
On dirait de l'eau pure sur mes mains… Het is als zuiver water op mijn handen…
Donne-moi, donne-moi tes mains. Geef me, geef me je handen.
Oh! tes mains sont petites! O! wat zijn je handen klein!
Je ne savais pas que tu étais si belle! Ik wist niet dat je zo mooi was!
Je n'avais jamais rien vu d'aussi beau avant toi… Ik had vóór jou nog nooit iets zo moois gezien…
J'étais inquiet, je cherchais partout dans la maison… Ik was onrustig, ik zocht overal in het huis…
Je cherchais partout dans la campagne, et je ne trouvais pas la beauté… Ik zocht overal op het land, en ik vond de schoonheid niet…
Et maintenant je t'ai trouvée… En nu heb ik jou gevonden…
Je l'ai trouvée… je ne crois pas qu'il y ait sur la terre une femme plus belle! Ik heb haar gevonden… ik geloof niet dat er op aarde een mooiere vrouw bestaat!
Où es-tu? Waar ben je?
Je ne t'entends plus respirer… Ik hoor je niet meer ademen…
C'est que je te regarde… Dat komt doordat ik naar je kijk…
Pourquoi me regardes-tu si gravement? Waarom kijk je me zo ernstig aan?
Nous sommes déjà dans l'ombre. We staan al in de schaduw.
Il fait trop noir sous cet arbre. Het is te donker onder deze boom.
Viens, dans la lumière. Kom, het licht in.
Nous ne pouvons pas voir combien nous sommes heureux. We kunnen niet zien hoe gelukkig we zijn.
Viens, viens; il nous reste si peu de temps… Kom, kom; we hebben nog maar zo weinig tijd…
Non, non, restons ici… Nee, nee, laten we hier blijven…
Je suis plus près de toi dans l'obscurité… Ik ben dichter bij je in het donker…
Où sont tes yeux? Waar zijn je ogen?
Tu ne vas pas me fuir? Je gaat niet van me weglopen?
Tu ne songes pas à moi en ce moment… Je denkt op dit moment niet aan mij…
Mais si, je ne songe qu'à toi… Jawel, ik denk alleen aan jou…
Tu regardais ailleurs… Je keek ergens anders heen…
Je te voyais ailleurs… Ik zag jou ergens anders…
Tu es distraite… Je bent afwezig…
Qu'as-tu donc? Wat heb je toch?
Tu ne me sembles pas heureuse… Je lijkt me niet gelukkig…
si, si, je suis bien heureuse, mais je suis triste… Jawel, jawel, ik ben heel gelukkig, maar ik ben verdrietig…