Claude Debussy
J'ai joué comme un enfant autour d'une chose que je ne soupçonnais pas… Ik heb als een kind gespeeld rond iets wat ik niet vermoedde…
J'ai joué en rêve, autour des pièges de la destinée… Ik heb in een droom gespeeld, rond de valstrikken van het lot…
Qui est-ce qui m'a réveillé tout à coup? Wie heeft me ineens wakker gemaakt?
Je vais fuir en criant de joie et de douleur comme un aveugle qui fuirait l'incendie de sa maison. Ik ga vluchten, schreeuwend van vreugde en van pijn, als een blinde die zijn brandende huis ontvlucht.
Je vais lui dire que je vais fuir… Ik ga haar zeggen dat ik ga vluchten…
Il est tard; Het is laat;
Elle ne vient pas… Ze komt niet…
Je ferais mieux de m'en aller sans la revoir… Ik kan beter weggaan zonder haar terug te zien…
Il faut que je la regarde bien cette fois-ci… Ik moet haar deze keer goed bekijken…
Il y a des choses que je ne me rappelle plus… on dirait par moments qu'il y a cent ans que je ne l'ai plus vue… Er zijn dingen die ik me niet meer herinner… soms lijkt het wel honderd jaar dat ik haar niet meer gezien heb…
Et je n'ai pas encor regardé son regard… En ik heb nog niet in haar blik gekeken…
Il ne me reste rien si je m'en vais ainsi… Er blijft me niets over als ik zo wegga…
Et tous ces souvenirs… En al die herinneringen…
C'est comme si j'emportais un peu d'eau dans un sac de mousseline. Het is alsof ik een beetje water meeneem in een zakje van mousseline.
Il faut que je la voie une dernière fois jusqu'au fond de son cœur… Ik moet haar nog één keer zien, tot op de bodem van haar hart…
Il faut que je lui dise tout ce que je n'ai pas dit… Ik moet haar alles zeggen wat ik niet gezegd heb…
Pelléas! Pelléas!
Mélisande! Est-ce toi, Mélisande? Mélisande! Ben jij het, Mélisande?
Oui. Ja.
Viens ici, ne reste pas au bord du clair de lune, Kom hier, blijf niet aan de rand van het maanlicht,
Viens ici, nous avons tant de choses à nous dire… Kom hier, we hebben elkaar zoveel te zeggen…
viens ici, dans l'ombre du tilleul. kom hier, in de schaduw van de linde.
Laissez-moi dans la clarté… Laat me in het licht…
On pourrait nous voir des fenêtres de la tour. Ze zouden ons vanuit de ramen van de toren kunnen zien.
Viens ici, ici, nous n'avons rien à craindre. Kom hier; hier hebben we niets te vrezen.
Prends garde; on pourrait nous voir! Pas op; ze zouden ons kunnen zien!
Je veux qu'on me voie… Ik wil dat ze me zien…
Qu'as-tu donc? Wat heb je toch?
Tu as pu sortir sans qu'on s'en soit aperçu? Kon je naar buiten zonder dat iemand het merkte?
Oui, votre frère dormait… Ja, uw broer sliep…
Il est tard; dans une heure on fermera les portes. Het is laat; over een uur gaan de poorten dicht.
Il faut prendre garde. We moeten oppassen.
Pourquoi es-tu venue si tard? Waarom kom je zo laat?
Votre frère avait un mauvais rêve. Uw broer had een nare droom.
Et puis ma robe s'est accrochée aux clous de la porte. En toen bleef mijn jurk aan de spijkers van de deur haken.
Voyez, elle est déchirée. Kijk, hij is gescheurd.
J'ai perdu tout ce temps et j'ai couru… Ik heb al die tijd verloren en ik heb gerend…
Ma pauvre Mélisande! Mijn arme Mélisande!
J'aurais presque peur de te toucher… Ik zou haast bang zijn je aan te raken…
Tu es encore hors d'haleine comme un oiseau pourchassé… Je bent nog buiten adem, als een opgejaagde vogel…
C'est pour moi que tu fais tout cela? Doe je dat allemaal voor mij?
J'entends battre ton cœur comme si c'était le mien… Ik hoor je hart kloppen alsof het het mijne was…
Viens ici… plus près de moi… Kom hier… dichter bij me…
Pourquoi riez-vous? Waarom lacht u?
Je ne ris pas; ou bien je ris de joie sans le savoir… Ik lach niet; of anders lach ik van vreugde zonder het te weten…
Il y aurait plutôt de quoi pleurer… Er zou eerder reden zijn om te huilen…
Nous sommes venus ici il y a bien longtemps… We kwamen hier heel lang geleden…
Je me rappelle… Ik weet het nog…
Oui… il y a de longs mois. Ja… lange maanden geleden.
Alors, je ne savais pas… Toen wist ik het niet…
Sais-tu pourquoi je t'ai demandé de venir ce soir? Weet je waarom ik je gevraagd heb vanavond te komen?
Non. Nee.
C'est peut-être la dernière fois que je te vois… Misschien is het de laatste keer dat ik je zie…
Il faut que je m'en aille pour toujours! Ik moet voorgoed weggaan!
Pourquoi dis-tu toujours que tu t'en vas? Waarom zeg je steeds dat je weggaat?
Je dois te dire ce que tu sais déjà! Ik moet je zeggen wat je al weet!
Tu ne sais pas ce que je vais te dire? Weet je niet wat ik je ga zeggen?
Mais non, mais non; je ne sais rien. Maar nee, maar nee; ik weet niets.
Tu ne sais pas pourquoi il faut que je m'éloigne… Je weet niet waarom ik weg moet…
Tu ne sais pas que c'est parce que… Je weet niet dat het is omdat…
je t'aime… ik van je hou…