Giuseppe Verdi
A terra!… e piangi! Op de grond! en ween!
A terra!… sì… nel livido Op de grond… ja… in het loodgrauwe
fango… percossa… io giacio… slijk… geslagen… lig ik…
piango… m'agghiaccia il brivido ik ween… de huivering verkilt mij
dell'anima che muor. van mijn stervende ziel.
E un dì sul mio sorriso En eens, op mijn glimlach
fioria la speme e il bacio, bloeiden hoop en kus,
ed or… l'angoscia in viso en nu… angst op het gelaat
e l'agonia nel cor. en doodsangst in het hart.
Quel Sol sereno e vivido Die zon, sereen en helder,
che allieta il cielo e il mare die hemel en zee verblijdt,
non può asciugar le amare kan de bittere druppels
stille del mio dolor. van mijn smart niet drogen.
Quell'innocente un fremito Die onschuldige toont geen huivering
d'odio non ha né un gesto, van haat, noch een gebaar,
trattiene in petto il gemito ze houdt de kreun in haar borst bedwongen
con doloroso fren. met smartelijke beheersing.
La lagrima si frange De traan breekt
muta sul volto mesto; stil op haar droeve gelaat;
no, chi per lei non piange nee, wie niet om haar weent
non ha pietade in sen. heeft geen erbarmen in zijn borst.
L'ora è fatal! un fulmine Het uur is noodlottig! een bliksem
sul mio cammin l'addita. wijst het aan op mijn pad.
Già di mia sorte il culmine Reeds biedt de top van mijn lot
s'offre all'inerte man. zich aan mijn werkeloze hand aan.
L'ebbra fortuna incalza De dronken Fortuin jaagt
la fuga della vita. de vlucht van het leven op.
Questa che al ciel m'innalza Deze golf die mij ten hemel heft
è un'onda d'uragan. is een golf van orkaan.
Per me s'oscura il mondo, Voor mij verduistert de wereld,
s'annuvola il destin, het lot betrekt,
l'angiol soave e biondo de tedere, blonde engel
scompar dal mio cammin. verdwijnt van mijn pad.
Egli la man funerea Hij schudt zijn doodse hand
scuote anelando d'ira, hijgend van toorn,
essa la faccia eterea zij wendt haar etherische gelaat
volge piangendo al ciel. wenend ten hemel.
Nel contemplar quel pianto Bij het aanschouwen van dat geween,
la carità sospira, zucht de barmhartigheid,
e un tenero compianto en een teder medelijden
stempra del core il gel. smelt de vorst van het hart.
E un dì sul mio sorriso En eens, op mijn glimlach
fioria la speme e il bacio, bloeiden hoop en kus,
ed or… l'angoscia in viso en nu… angst op het gelaat
e l'agonia nel cor. en doodsangst in het hart.
A terra… nel fango… Op de grond… in het slijk…
percossa… io giacio… geslagen… lig ik…
m'agghiaccia il brivido de huivering verkilt mij
dell'anima che muor… van mijn stervende ziel…
Pietà! Pietà! Pietà! Erbarmen! Erbarmen! Erbarmen!
Ansia mortale, bieca, Een dodelijke, grimmige angst
ne ingombra, anime assorte in lungo orror. drukt op ons, onze zielen verzonken in lange gruwel.
Vista crudel! Wreed schouwspel!
Ei la colpì! Quel viso santo, pallido, Hij sloeg haar! Dat heilige gelaat, bleek,
blando, si china e tace e piange e muor. zacht, buigt zich en zwijgt en weent en sterft.
Piangon così nel ciel lor pianto gli angeli Zo wenen in de hemel de engelen hun tranen
quando perduto giace il peccator. wanneer de zondaar verloren neerligt.
Mistero! Mistero! Mistero! Mysterie! Mysterie! Mysterie!
Quell'uomo nero è sepolcrale, e cieca Die donkere man is grafsomber, en een blinde
un'ombra è in lui di morte e di terror! schaduw van dood en verschrikking is in hem!
Strazia coll'ugna l'orrido Hij klauwt zijn afgrijselijke borst
petto! Gli sguardi figge immoti al suol. met zijn nagels! Roerloos vestigt hij zijn blik op de grond.
Poi sfida il ciel coll'atre pugna, l'ispido Dan tart hij de hemel met zijn zwarte vuisten, zijn ruige
aspetto ergendo ai dardi alti del Sol. gelaat geheven naar de hoge pijlen van de zon.
Una parola. Eén woord.
E che? En wat?
T'affretta! Rapido Haast je! Snel
slancia la tua vendetta! Il tempo vola. slinger je wraak! De tijd vliegt.
Ben parli. Je spreekt wijs.
È l'ira inutil ciancia. Scuotiti! Toorn is ijdel gepraat. Wakker jezelf aan!
All'opra ergi tua mira! All'opra sola! Richt je op de daad! Op de daad alleen!
Io penso a Cassio. Ei le sue trame espia. Ik ontferm me over Cassio. Hij boet voor zijn listen.
L'infame anima ria l'averno inghiotte! De hel verzwelgt die laaghartige, boze ziel!
Chi gliela svelle? Wie rukt haar van hem los?
Io. Ik.
Tu? Jij?
Giurai. Ik heb het gezworen.
Tal sia. Zo zij het.
Tu avrai le sue novelle questa notte. Je krijgt nog deze nacht bericht van hem.
I sogni tuoi saranno in mar domani Jouw dromen zijn morgen op zee
e tu sull'aspra terra. en jij op de ruwe aarde.
Ahi triste! Ach, ellende!
Ahi stolto! stolto! Ach, dwaas! dwaas!
Se vuoi, tu puoi sperar; gli umani, Als je wilt, kun je nog hopen; de kansen der mensen,
orsù! cimenti afferra, e m'odi. vooruit! grijp je kansen, en hoor mij aan.
T'ascolta. Ik luister naar je.
Col primo albor salpa il vascello. Bij het eerste morgenrood vaart het schip uit.
Or Cassio è il Duce. Nu is Cassio de bevelhebber.
Eppur se avvien che a questi Maar mocht het gebeuren dat hem
accada sventura - allor qui resta Otello. onheil overkomt - dan blijft Otello hier.
Lugubre luce d'atro balen! Lugubere glans van een zwarte bliksemschicht!
Mano alla spada! De hand aan het zwaard!
A notte folta io la sua traccia vigilo, In het holst van de nacht bewaak ik zijn spoor,
e il varco e l'ora scruto; il resto a te. en bespied de doorgang en het uur; de rest is aan jou.
Sarò tuo scolta. A caccia! a caccia! Ik ben je schildwacht. Op jacht! op jacht!
Cingiti l'arco! Omgord je met de boog!
Sì! t'ho venduto onore e fe'. Ja! aan jou heb ik eer en trouw verkocht.
Corri al miraggio! Il fragile tuo senno Ren naar je luchtspiegeling! Je broze verstand
ha già confuso un sogno menzogner. heeft een leugenachtige droom al verward.
Segui l'astuto ed agile mio cenno, Volg mijn listige, behendige wenk,
amante illuso, io seguo il mio pensier. misleide minnaar, terwijl ik mijn eigen opzet volg.
Il dado è tratto! Impavido t'attendo, De teerling is geworpen! Onbevreesd wacht ik je op,
ultima sorte, occulto mio destin. laatste lot, mijn verborgen bestemming.
Mi sprona amor, ma un avido, tremendo Liefde drijft mij, maar een gretige, ontzaglijke
astro di morte infesta il mio cammin. ster van de dood teistert mijn pad.
Fuggite! Vlucht!
Ciel! Hemel!
Tutti fuggite Otello! Allen, vlucht voor Otello!
Lo assale una malìa Een betovering grijpt hem aan.
che d'ogni senso il priva. die hem van elk zintuig berooft.
Chi non si scosta è contro me rubello. Wie niet wegwijkt, is een rebel tegen mij.
Mi segui... Volg mij...
Evviva! Leve hem!
Mio sposo! Mijn gemaal!
Anima mia, Mijn ziel,
ti maledico! ik vervloek je!
Orror! Afgrijzen!